Cursusaanbod
Tekenen & schilderen, 12 - 20 jaar

Tekenen & schilderen, 12 - 20 jaar

Van portret tot strip, van stilleven tot het maken van een affiche, in deze cursus draait het om tekenen en schilderen. Er is veel ruimte voor eigen werk, waar jouw fantasie en verbeelding alle ruimte krijgt.


In deze cursus leer je alles over tekenen en schilderen. Er is ruimte om te experimenteren met materialen en technieken zoals acryl, fotocollage, linosnede en zelfs olieverf. Een gezamenlijk bezoek aan een expositie zorgt voor extra inspiratie.

Je sluit het cursusjaar af met een expositie, samen met de andere jongeren die een beeldende cursus doen bij Scholen in de Kunst.


Aanbod > Tekenen & schilderen, 12 - 20 jaar

Docenten voor deze cursus

Annemieke van den Abbeele

Jacobijn Erdtsieck

Erwin van Zijl

Emanuelle van den Broek

Annemieke van den Abbeele

‘Trots met iets naar huis gaan’

Achtergrond
• Annemieke haalde haar diploma 1e graad docent tekenen en schilderen aan de Hoge School voor de Kunsten Utrecht.
• Ze is sinds 2003 verbonden aan Scholen in de Kunst.
• Naast het lesgeven werkt Annemieke als beeldend kunstenaar. 

Als docent
‘Ik houd veel van lesgeven en ben goed in het enthousiasmeren van een groep. Ik probeer van de cursisten een hechte club te maken, zodat een veilige sfeer ontstaat. Vandaaruit wil ik mijn leerlingen bijbrengen dat het beeld dat je van jezelf en je mogelijkheden hebt, de basis is van wat je gaat doen. Als je denkt: Oh nee, het wordt helemaal niks, dan breng je dat gevoel in je werkstuk. Iedereen kan wat maken, maar je moet wel iets overwinnen en denken: Zo, dit ga ik eens even doen!’  

De les
‘Heel intuïtief help ik leerlingen verder. Ik reik ze nieuwe dingen aan, laat ze kennismaken met verschillende materialen en zeg als iets niet werkt. Meestal bespreek ik individueel werk hardop terwijl ik naast iemand sta, in de hoop dat de anderen ook wat oppikken. Als we iets nieuws gaan doen, is demonstreren voor mij een belangrijk hulpmiddel. Verder heb ik een enorm beeldarchief dat ik kan inzetten om ideeën en technieken over te brengen. Soms werken we gedurende een paar weken aan een project, soms duurt een opdracht maar één les. Daarbij wissel ik serieus werken af met vrolijke momenten, en geef ik leerlingen naast pittige opdrachten ook werk dat met meer gemak aangepakt kan worden.’ 

Groene appel
‘Kinderen weten vaak niet wat ze precies willen leren, terwijl ze toch een verwachting hebben van de lessen. Dan is het goed te weten dat ik ze niet perfect leer tekenen. In de basiscursus laat ik ze vooral kennismaken met alle materialen. En ik zorg dat ze trots met iets naar huis kunnen gaan. Dus niet alleen werken voor de oefening.  

Als het aan hen ligt, zijn kinderen meestal snel klaar – daar begint mijn werk. Een groene appel wordt al gauw een appel die egaal groen is. Dus: “Jongens, we pakken geel, donkergeel, lichtgroen, hardgroen en blauw en daarmee maken we de groene appel. Let op: het steeltje moet in het gaatje en niet het gaatje op het steeltje. En kijk, de appel ligt op een tafel, met een kleedje en heeft een schaduw.” Dan zijn ze wel even bezig.’

Geluksmomentjes…
‘Als ik ervaar hoeveel ik terugkrijg van de kinderen. Ik geef een opdracht, daar gaan ze mee aan de slag en dan kunnen onvoorspelbare dingen gebeuren. Leerlingen vinden vaak heel andere oplossingen dan ik verwacht. Verrast worden, heerlijk!’  


Jacobijn Erdtsieck

'Verwondering'

Achtergrond
•  Jacobijn studeerde in 2000 af als eerstegraads docent beeldende vorming aan de Amsterdamse Hoge School voor de Kunsten
• Ze werkte onder andere als decorontwerper voor Het Concertgebouw en bij Stichting Educatieve Projecten Amsterdam als docent beeldende vorming op basisscholen
• Sinds 2008 begeleidt Jacobijn bij Scholen in de Kunst de kindercursussen Ik ben een Kunstenaar; de Techniekclub en de Modeclub. Aan volwassenen geeft zij Tekenen & schilderen, de basis
• Vanuit Scholen in de Kunst is Jacobijn docent beeldende kunst en doet ze coaching on the job op diverse basisscholen.

Als docent voor volwassenen
‘In de basiscursus leer ik mensen teken- en schildertechnieken hanteren. We kijken naar licht en donker, compositie en kleur, en werken met tekenmateriaal, verf en collagetechnieken. Ik leg uit wat het gebruik van verschillende materialen teweegbrengt op een vel papier of doek. We bouwen contentieus van de ene les naar de volgende.

Daarnaast laat ik iedereen graag experimenteren op basis van de waarneming en de fantasie. Wanneer je jezelf de ruimte geeft te ontdekken en ook te ‘prutsen’, word je - met behulp van de technieken die je steeds beter beheerst, vanzelf geïnspireerd om tot een eigen manier van verbeelding te komen. ‘Spelen’ en eigenheid vind ik belangrijk, je leert vooral door te doen en door jezelf steeds weer in het diepe te gooien. Door daarnaast naar elkaars werk te kijken, leer je meteen in veelvoud.

In deze cursus leren mensen de ontwikkeling van hun eigen kwaliteiten herkennen. Naast meer vaste opdrachten is er de vrijheid om te maken waar de eigen interesse naar uitgaat.’

Als docent voor kinderen
‘Volgens mij vinden leerlingen mij vooral heel enthousiast, ik vind mijn werk echt heel leuk! De lessen zijn ook wel een feestje: kinderen zijn bij mij om iets te doen wat ze anders nooit doen. Mijn uitgangspunt is dat kinderen vaak meer kunnen dan je denkt, ze zijn zo inventief! Soms lijken projecten misschien groots en lastig, maar veel kinderen denken daar niet over na en gaan gewoon aan de slag. Dan stijgen ze boven zichzelf uit en maken geweldige dingen.

Ik vind het belangrijk dat kinderen zich uiten zoals zij zelf willen, dat ze ervaren dat ze zelf hun fantasie in werkelijkheid kunnen brengen. Ik geef richting, maar het hoeft niet te worden wat ik bedenk. Ik zal ook niet snel zeggen dat iets verkeerd is, of dat het anders moet. Maak je fouten? Dan leer je, en kom je met je ongelukje misschien op een nieuw spoor en een heel creatieve oplossing. Ik ondersteun en geef soms een duwtje. Als kinderen niet op gang komen omdat ze faalangstig zijn, kijk ik mee en help ik.’

Vaardigheden

‘Bij de cursus techniek leer ik kinderen eerst stap voor stap technische dingen die ze gewoon moeten kunnen – hoe werkt bijvoorbeeld een stroomcircuitje? Ik verzin iets wat ze daarmee kunnen maken - bijvoorbeeld een robotbeestje, of een bibberspiraal. Daaromheen werken ze met een thema - bijvoorbeeld griezelen of insecten, dat ruimte geeft voor persoonlijke creativiteit.

Bij de Modeclub – ook voor jongens!, maken we bijvoorbeeld geïnspireerd op henna-tattoos broches van schuimrubber. Ik laat ze sieraden ontwerpen, tasjes maken van een oude spijkerbroek, vilten, maar leer ze ook een knoop aannaaien en een festonsteek zetten.’

Thema’s
‘Waar haal ik inspiratie vandaan voor de lessen? Er is hier is zó veel mogelijk, ik kan het lokaal inlopen en bedenken waar ik zin in heb, wat we kunnen doen. De basis van alles is steeds de verwondering. Ik werk graag in projecten met thema’s die spelen bij de kinderen of bij mijzelf: de Kinderboekenweek, of een museum waar ik geweest ben, een onderwerp uit een vakantie waar ik dan helemaal wild van ben.

Elk jaar hebben we een gezamenlijke tentoonstelling voor volwassenen en een Kinderkunst tentoonstelling. De docenten verzinnen een thema waar alle groepen mee gaan werken. Steeds weer een hoogtepunt van het seizoen!’

De lessen
‘Natuurlijk is de aandachtspanne niet bij alle kinderen even lang. We doen soms een spelletje tussendoor. In de techniekclub hangt vaak zo’n onstuimige jongensenergie. Je kunt er gek van worden, maar ik houd ervan, ik ervaar het als enthousiasme en kan goed in het positieve blijven - terwijl ik tegelijkertijd kan aangeven: ‘En nou stoppen!’

Geluksmomentjes…
‘Als kinderen zich verwonderen over wat ze maken, ze kunnen daar zo enthousiast en blij mee zijn. Of als ze denken dat ze iets niet kunnen, en merken dat het toch lukt. Zelf ben ik ook vaak verwonderd over de prachtige dingen die ze maken. Maar ik ben ook blij als kinderen er niet uitkomen, en we samen toch een leuke middag hebben, omdat we kijken naar wat wèl gaat.’

Erwin van Zijl

‘Een eigen verhaal kwijt kunnen’

Achtergrond
• Erwin studeerde in 1986 af als eerstegraads docent aan de Hoge School voor Beeldende Kunst Utrecht.  
• Sinds 2003 is hij verbonden aan Scholen in de Kunst, op dit moment verzorgt hij cursussen voor jongeren en volwassenen.
• Vanuit zijn eigen atelier werkt Erwin als beeldend kunstenaar.
• Daarnaast heeft hij altijd op verschillende plekken lesgegeven en workshops verzorgd voor alle leeftijden in verschillende technieken. 

Als docent
‘In de loop van de jaren ben ik me meer coach gaan voelen dan docent. Mijn manier van lesgeven is minder schools geworden en ik geef meer individueel uitleg. Cursisten hebben vaak een helder idee over wat ze kunnen en willen. Ook bij de jongeren geef ik vaak tips en techniek toegespitst op het werk van de persoon. Ik heb wel een achterliggend doel: wat je ook doet, ik coach iemand om dat zo optimaal mogelijk te doen. Maar mensen komen voor hun ontspanning, dus ik kan niet te veeleisend zijn.’ 

De les
‘Ik werk vaak thematisch, of ik geef opdrachten waar je verschillende kanten mee op kan. Op basis daarvan overleggen we. Wat willen de cursisten zelf? Kunnen we gemeenschappelijkheid creëren in alles wat kan? Ik vind het leuk de verbeelding te stimuleren, mensen te motiveren een verhaal te vertellen met hun werk - het communicatieve aspect van kunst. De creativiteit spreek ik aan door ze verschillende mogelijkheden te laten uitproberen. Daarbij laat ik veel voorbeelden zien, soms neem ik een hele stapel boeken mee.’  

Sfeer
‘Er wordt hard gewerkt. Mensen kijken regelmatig naar elkaars werk. En vooral bij de jongeren wordt veel gelachen. Het is echt een sociaal gebeuren. Er is eigenlijk altijd een goede stemming - dat is belangrijk. De sfeer is absoluut niet competitief. We proberen wel om eens in de zoveel tijd toe te werken naar een tentoonstelling waar we gezamenlijk een bepaald niveau willen neerzetten. Dan helpen mensen elkaar een handje.’ 

Geluksmomentjes…
‘Als iedereen lekker aan het werk is en het naar zijn zin heeft. Of als cursisten zelf trots zijn op wat ze doen. En als een cursist echt op onderzoek uit gaat; zich niet per se aan de opdracht houdt, maar gaat associëren. Dan zie ik dat iemand er een eigen verhaal in kwijt kan, heel mooi!’