Is jouw kind de hele dag aan het zingen terwijl het ook graag met de vingers in de klei zit? Wil het graag dansen, maar speelt het met hetzelfde gemak toneel? Soms is het moeilijk kiezen, maar met De Kleutercarrousel hoeft dat ook niet. In een reeks van korte cursussen, die we Rondjes noemen, kan je kind muziek maken én dansen én toneelspelen én kunst maken. Hoe leuk is dat?
De Kleutercarrousel komt in de plaats van de cursus Ik ben een kunstenaar en bestaat uit verschillende Rondjes van tien lessen. In ieder Rondje maken jonge kinderen kennis met een kunstdiscipline: muziek, dans, beeldende kunst of toneel. De lessen duren drie kwartier tot een uur en zijn afgestemd op de aandachtspanne van kleuters. Ieder Rondje sluit af met een meekijkles of kleine presentatie voor ouder, grootouders of verzorgers.
In een schooljaar volgen de Rondjes elkaar op. Je kind kan dus in een schooljaar drie verschillende kunstdisciplines volgen. Maar wil je kind drie keer het Rondje dans doen, dan mag dat natuurlijk ook. De docenten zorgen voor voldoende afwisseling, zodat de Rondjes niet telkens hetzelfde zijn. Nadat een Rondje is afgerond schrijf je je kind makkelijk in voor het volgende Rondje.
Jonge kinderen maken bij De Kleutercarrousel kennis met de verschillende scholen van Scholen in de Kunst en ontdekken wat zij het allerliefste doen: dansen, muziek maken, toneelspelen of tekenen en knutselen.
‘Een middel om tot bloei te komen’
Achtergrond
• Anouk is zelf als leerling op de Scholen in de Kunst begonnen. Na 2 jaar MBO dans als vooropleiding volgde ze de opleiding Docent Dans bij ArtEZ in Arnhem en studeerde in 2016 af.
• Sinds 2016 geeft ze kleuter en kinderdans bij Scholen in de Kunst. Daarnaast geeft ze ook projecten in het basis- en voorgezet onderwijs.
• Anouk geeft les op Amsterdamse basisscholen, op dansscholen en ze heeft net de opleiding voor taal- en rekendans docent afgerond.
Als dansdocent
‘Ik ben van nature rustig. De sfeer in mijn lessen is gemoedelijk, gezellig en ik houd wel van grapjes maken. De rust is de basis van mijn les, van daaruit kan ik leerlingen prikkelen. Wat ik wil als docent? Dat mijn leerlingen genieten! Ik wil ze het gevoel van vrijheid laten ervaren, dat dansen je kan geven. Dansen als middel om te verdwijnen in het moment, even in het hier-en-nu.’
Over de dansles
‘Natuurlijk krijgen mijn leerlingen techniek aangeleerd, maar altijd vanuit vrijheid. Ik heb technische doelen - wat ik wil dat ze als groep bereiken binnen een jaar, maar het gaat vooral om de stapjes in de eigen ontwikkeling. Jezelf zijn en van daaruit dingen laten zien – niet alleen maar presteren. Ik ben niet streng en ik wil ook vooral niet dat ze mij alleen maar na doen met pasjes – ik laat ze spelenderwijs veel zelf ontdekken en creëren.’
Geluksmomentjes…
‘Kinderen die openbloeien… Soms komt bijvoorbeeld een meisje binnen, aarzelend, niet lekker in haar vel. De eerste les praat ze niet en komt ze niet van haar plek. En dan langzaam, als de lessen vorderen en als ik haar laat en de tijd geef, beweegt ze mee en gaat ze contact maken. Tegen het eind van de cursus fladdert ze door de zaal. Zo mooi, dan is dans een middel om tot bloei te komen, zonder dat ik er veel voor heb hoeven te doen.’
‘De variatie aan dansen geeft veel plezier in de les’
“Ik ben vooral een veelzijdige docent. Want ik heb ervaring met diverse dansstijlen, van klassiek tot jazz en van modern tot streetdance. Dat zorgt ervoor dat ik in de lessen veel variatie kan aanbrengen en dat vinden cursisten vaak fijn. Zo wordt het niet eentonig. Mijn hart ligt stiekem bij klassiek en dansen op spitzen, maar doordat ik heel veel verschillende lessen geef, zorgt dat juist ook voor veel diversiteit in mijn werk. Verder ben ik een rustige en geduldige docent.”
“Dansen en lesgeven geeft mij vooral veel energie. Zelfs als ik op een dag een beetje moe ben, dan stroom ik weer over van energie als ik lesgeef. Het is vooral heel leuk om te doen. Het klinkt cliché, maar ik heb echt van mijn passie mijn werk gemaakt. Dit is zo’n heerlijk beroep, vooral omdat ik ook veel bezig ben met muziek uitkiezen. Het is tof om te zien als iets dat ik heb bedacht aanslaat bij de leerlingen en zij er ook plezier aan beleven.”
“Bij dansers merk je inderdaad vaak een vorm van perfectionisme. Dan zie ik een zevenjarige alleen maar in de spiegel kijken of die het wel goed doet. Ik zet de spiegel juist op een positieve manier in om er iets goeds uit te halen. Door bijvoorbeeld naar houdingen te kijken. Verder houd ik de lessen heel luchtig. Als iets niet lukt, dan stimuleer ik ze altijd om niet te veel te stressen maar het rustig opnieuw te proberen of thuis wat te oefenen. Dat werkt meestal goed.”
“Iedereen vindt het altijd leuk om op een bepaald moment te laten zien waar ze mee bezig zijn. We werken trouwens – ook zonder presentatie – altijd naar een dans toe. Dat is fijn om te doen. Bij een voorstelling of een open les is het fijn om iets te laten zien als groep. En bij grotere voorstellingen is het extra feestelijk om met make-up en kleding te werken. Daar geniet iedereen van. En het maakt je als danser ook extra zelfverzekerd om te laten zien wat je kunt.”
Juliet brengt haar vakanties graag door in Noord-Italië, waar ze het liefst door de bergen wandelt.
Juliet is een oude bekende bij Scholen in de Kunst, want de Amersfoortse danste hier van haar zesde tot haar achttiende. Na haar mbo-opleiding uitvoerende dans heeft ze de opleiding tot dansdocent gedaan bij Fontys Hogeschool in Tilburg. Ze gaf toen ook danslessen in Slowakije en Zuid-Afrika. Inmiddels geeft ze bij Scholen in de Kunst lessen dansmix en dansconditie en op andere dansscholen klassiek ballet, spitzen, modern en jazz. Daarnaast is ze docent dans en beweging en euritmie op de Stichtse Vrije School in Zeist.
‘Verbeeldingskracht is de sleutel in mijn kunstles’
“Mijn plezier in het werken met jongere kinderen is de verwondering. Ik hou van die speelsheid, het spontane en oprechte van kinderen. Ik laat dan vanzelf mijn eigen denken meer los en zie de wereld door hun ogen. Heerlijk vind ik het om te zien dat zij er helemaal in duiken. Vol fantasie tekenen ze enkele basisvormen en dan zie je ineens een huis. Of een felle kleur rood is lava. Dat is magie.”
“In deze lessen krijgen kinderen allerlei materialen aangeboden: klei, verf, papier, potloden en spullen uit de natuur. Daar gaan ze mee aan de slag. De focus ligt op plezier en proces; omdat het resultaat minder belangrijk is, krijg je minder competitie. Ik wens kinderen toe dat ze in vrijheid mogen ontdekken en ervaren. Een les waarin ze geen voorbedachte werkjes na hoeven maken of binnen de lijntjes moeten kleuren. Het is een veilige plek waar hun fantasie de vrije loop krijgt. Dat stimuleer ik door ze veel te laten experimenteren en te onderzoeken met hun handen.”
“Ik pas de werkwijze ‘Begrijpen met je handen’ toe. Ik werk met stations met verschillende materialen zodat kinderen echt keuzevrijheid hebben. Want door eigen keuzes te maken, leren ze vertrouwen op hun gevoel en intuïtie. Verbeeldingskracht is de sleutel tot spel in mijn ogen. Daarom heb ik vaak een ‘verborgen station’ als verrassingselement. Deze komt tevoorschijn wanneer een kind klaar is, zodat de nieuwsgierigheid opnieuw geprikkeld wordt. Zo’n verborgen station is een mooie ingang om weer verder te kunnen. Ik hou niet van vastgelegde lessen, maar volg eerder de wensen van de cursisten.”
“Het fijnste is dat ik zie dat kinderen graag komen en ontspannen weer naar huis gaan. Ik ben geen directieve docent, maar sta echt naast ze. Met mijn enthousiasme hoop ik ze aan te steken met mijn liefde voor kunst. Mijn humor en rustige uitstraling zorgen ervoor dat kinderen zich op hun gemak voelen. Daarbij was ik zelf vroeger een intens verlegen meisje, ik kan daardoor beter aanvoelen wat dergelijke kinderen nodig hebben.”
In haar vrijetijd doet Mieke aan de verdedigingssport Krav Maga, waarbij je leert hoe je conflictsituaties vermijdt en als dat niet lukt hoe je de situatie overwint.
Mieke Snijders heeft haar eigen kinderkunstatelier in Amersfoort en geeft les bij Scholen in de Kunst. Nadat zij de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht afrondde (met een jaar uitwisseling naar de Marmara Üniversitesi in Istanbul) werkte ze als autonoom kunstenaar. Ze schilderde met name realistische werken in olieverf. Daarna werkte ze negen jaar als kraamverzorger. Door haar voorliefde voor het werken met kinderen startte ze haar Schuuratelier. Onlangs rondde zij de jaaropleiding tot atelierpedagoog af bij Atelier in een Koffer in Amsterdam.
‘Het stikt van de geluksmomentjes!’
Achtergrond
• Christine studeerde Muziektherapie en haalde daarna haar lesbevoegdheid als docent muziek
• Vanaf 2001 is ze verbonden aan Scholen in de Kunst
• Christine geeft Muziekfabriek voor kinderen en ukelele-les voor volwassenen en kinderen
• Vanuit Scholen in de Kunst is ze docent muziek op verschillende basisscholen
• In haar vrije tijd speelt Christine viool in een folk-punkband
Als docent
‘Als ik iets van mezelf weet, is het dat ik ongelofelijk enthousiast ben, soms worden de kinderen in mijn groepslessen daar helemaal vrolijk-hieperdepiep van. Dan spreek ik mezelf soms even toe: rustig aan! Ik wil de kinderen zo graag laten ervaren hoeveel plezier je kunt hebben met muziek maken – hoe leuk het is om met elkaar te zingen, te spelen. Ik weet dat ik dan stiekem ook een heleboel andere dingen bij ze trigger. Ze leren bijvoorbeeld tegenstellingen in muziek herkennen zoals hoog-laag, kort-lang, hard-zacht, maat-ritme, zolang zij maar het gevoel hebben dat ze lol hebben in het muziek maken.’
Muziekfabriek
‘Ik zorg voor veel afwisseling in de les, zodat ik de kinderen steeds trigger om erbij te blijven. Ik zing veel, ik laat ze zelf dingen verzinnen, muziekjes componeren, en soms geef ik een beetje theorie en we beginnen met noten leren lezen. Ik neem altijd een instrument mee waar we naar kijken en luisteren. We eindigen meestal met een muzikaal spelletje.’
Ukelele-les
‘Ukelele wordt vaak gekozen door volwassenen die graag een instrument willen leren bespelen. Het is een toegankelijk instrument, waarmee je jezelf zingend kunt begeleiden en in korte tijd al echt muziek kunt maken. De ukelele-lessen zijn vooral in groepsverband in periodes van vijf weken. Maar ik heb ook individuele cursisten, voor korte of langere tijd. Het leuke is dat je in een aantal weken al veel kunt bereiken! Je redt jezelf al snel met een paar akkoorden. Er zijn bijvoorbeeld basisschooldocenten, die met de ukelele in hun klas kinderliedjes willen zingen en dat lukt wel na zeven weken. Het gaat voor mij ook hier om de lol van het muziek maken. Het is zo leuk om jezelf op deze manier te kunnen uiten. Mijn enthousiasme slaat over op andere mensen en dan hoop ik, juist bij volwassenen, dat ze zich vrij voelen. En dan gewoon, hup, gaan! Zingen, spelen! Wat maakt het uit wat anderen denken?!’
Geluksmomentjes…
‘Het stikt van de geluksmomentjes! Bij de kinderen bijvoorbeeld: als we iets maken met elkaar en het klinkt te gek, en ik zie de kinderen met rode wangen van plezier – daar word ik zielsgelukkig van. Of als ik ze in groepjes laat samenwerken en ze tillen elkaar naar een hoger plan. En aan het eind van het jaar hebben we een optreden met de kinderen van de Muziekfabriek. Dan staan ze allemaal op het podium, de ouders glimmend in de zaal, dan ben ik zo trots!’
‘In mijn lessen zit veel interactie’
"Vooral heel enthousiast. Ik hou ervan om met veel beweging en spektakel les te geven. Omdat ik opgeleid ben als danser zit er veel dynamiek en muziek in mijn lessen. Dat geldt zowel bij de cursus musical met de kinderen, als bij jongerentheater of improvisatie voor volwassenen.”
“Ik vind het belangrijk om goed te luisteren naar de cursisten, wat willen zij? Waar werken zij graag naartoe? In mijn lessen zit je niet steeds aan de kant te kijken, je doet mee, je geeft feedback. Er is veel interactie. Ik hou van muziek en bewegingen die het spel benadrukken. Groot spelen en dan weer heel klein, zodat het één mooi geheel wordt.”
“Het fijnste vind ik dat ze graag komen. Dat ze ernaar uitkijken, er zin in hebben. Ik neem iedere cursist heel serieus en luister goed naar wat iemand wil leren. Mijn motto is: fouten maken mag. Wat zeg ik: fouten maken moet! Anders houd je je als speler veel te veel in en word je onzeker. Ik hoor vaak dat ze enorm veel plezier hebben tijdens de lessen.”
“Voor mij is het belangrijk om ervoor te zorgen dat de cursisten in de loop van het jaar één hechte groep worden. Eén team, één taak, daar geloof ik in. Dat ze echt iets durven laten zien aan elkaar. Vooral als ik zie dat iemand die weinig durft zich ontpopt van een muurbloempje tot een stevige zonnestraal. Als dat lukt ben ik blij.”
“Natuurlijk neem ik mijn ervaring mee, al is dat niet het uitgangspunt. Maar als ik merk dat er in de groep mensen zitten die bijvoorbeeld graag willen leren camera-acteren of tips willen voor audities, dan verwerk ik dat zeker in de les. Maar het belangrijkste is dat ze vrij kunnen en durven te spelen.”
Zodra hij vrij is pakt hij graag zijn koffers in om het liefst naar een tropisch land te reizen. Als het maar lekker warm en zonnig is.
Guillermo Hilversum volgde de dansopleiding bij Lucia Marthas in Amsterdam. Daarnaast volgde hij acteerlessen. Hij is sinds zijn negende al bezig met theater en acteren. Hij werkt als regisseur voor verschillende RTL-programma’s. Daarnaast is hij kinderregisseur van diverse musicals. Hij is o.a. begeleider van de kind-acteurs bij GTST en De Luizenmoeder. Misschien ken je hem nog als Tinco uit de jeugdserie Spangas? Guillermo is ambassadeur van Make-A-Wish waar hij ook regisseur is van de video’s die met de kinderen worden gemaakt.