Cursusaanbod
Ik ben een kunstenaar, 4 - 7 jaar

Ik ben een kunstenaar, 4 - 7 jaar

Ben jij iemand die het liefst de hele dag zou willen zingen en fluiten, maar lijkt het je ook heerlijk om met je handen in de klei te kneden? Vind je het lastig om te blijven zitten op je stoel. als je dat mooie muzieknummer weer hoort? Droom je er misschien stiekem van om later op het podium te staan als artiest? En is het, omdat je eigenlijk álles wel zou willen doen, moeilijk voor je om hierin een keuze te maken? Kom dan eens meedoen, proeven, en neuzen bij de cursus Ik ben een kunstenaar. Daar komen al deze vormen aan bod. Hoe leuk is dat!?

In blokken van steeds acht lessen gaan kinderen aan de slag met muziekmaken, dansen, knutselen en toneelspelen, met als uitgangspunt één overkoepelend thema. Dat thema loopt als een rode draad door alle lessen. In deze cursus wordt fantasie op allerlei fronten optimaal geprikkeld. Na een gezamenlijke startles, waarin kinderen vast kunnen kennismaken de verschillende docenten van wie ze les krijgen, volgen ze steeds de lessen van de kunstdiscipline die aan de beurt is. Alle vier de disciplines worden zo doorlopen. In de laatste les in juni vindt dan de eindpresentatie plaats. Daarin kunnen de kinderen hun ouders of verzorgers laten zien wat ze allemaal hebben geleerd. Superleuk dus. 

Een vervolg?

Misschien dat je na zo’n jaar graag wéér kiest voor eenzelfde soort (vervolg)cursus. Dat kan. Maar het kan ook zomaar zijn dat je hebt ontdekt dat je heel blij wordt van bijvoorbeeld muziekmaken. Bij Scholen in de Kunst vind je dan binnen het aanbod een bij jou passende cursus. Bij twijfel denken we graag met jou of je ouders mee!


Let
op de leeftijden bij de verschillende groepen!

Aanbod > Ik ben een kunstenaar, 4 - 7 jaar

Docenten voor deze cursus

Jacobijn Erdtsieck

Marit Vosman

Anneke Langeraar

Anouk van Deursen

Emmelie van Dongen

Christine Vermeulen

Yara van der Velde

Odilia Meekes

Judith Hofstee

Jacobijn Erdtsieck

'Verwondering'

Achtergrond
•  Jacobijn studeerde in 2000 af als eerstegraads docent beeldende vorming aan de Amsterdamse Hoge School voor de Kunsten
• Ze werkte onder andere als decorontwerper voor Het Concertgebouw en bij Stichting Educatieve Projecten Amsterdam als docent beeldende vorming op basisscholen
• Sinds 2008 begeleidt Jacobijn bij Scholen in de Kunst de kindercursussen Ik ben een Kunstenaar; de Techniekclub en de Modeclub. Aan volwassenen geeft zij Tekenen & schilderen, de basis
• Vanuit Scholen in de Kunst is Jacobijn docent beeldende kunst en doet ze coaching on the job op diverse basisscholen.

Als docent voor volwassenen
‘In de basiscursus leer ik mensen teken- en schildertechnieken hanteren. We kijken naar licht en donker, compositie en kleur, en werken met tekenmateriaal, verf en collagetechnieken. Ik leg uit wat het gebruik van verschillende materialen teweegbrengt op een vel papier of doek. We bouwen contentieus van de ene les naar de volgende.

Daarnaast laat ik iedereen graag experimenteren op basis van de waarneming en de fantasie. Wanneer je jezelf de ruimte geeft te ontdekken en ook te ‘prutsen’, word je - met behulp van de technieken die je steeds beter beheerst, vanzelf geïnspireerd om tot een eigen manier van verbeelding te komen. ‘Spelen’ en eigenheid vind ik belangrijk, je leert vooral door te doen en door jezelf steeds weer in het diepe te gooien. Door daarnaast naar elkaars werk te kijken, leer je meteen in veelvoud.

In deze cursus leren mensen de ontwikkeling van hun eigen kwaliteiten herkennen. Naast meer vaste opdrachten is er de vrijheid om te maken waar de eigen interesse naar uitgaat.’

Als docent voor kinderen
‘Volgens mij vinden leerlingen mij vooral heel enthousiast, ik vind mijn werk echt heel leuk! De lessen zijn ook wel een feestje: kinderen zijn bij mij om iets te doen wat ze anders nooit doen. Mijn uitgangspunt is dat kinderen vaak meer kunnen dan je denkt, ze zijn zo inventief! Soms lijken projecten misschien groots en lastig, maar veel kinderen denken daar niet over na en gaan gewoon aan de slag. Dan stijgen ze boven zichzelf uit en maken geweldige dingen.

Ik vind het belangrijk dat kinderen zich uiten zoals zij zelf willen, dat ze ervaren dat ze zelf hun fantasie in werkelijkheid kunnen brengen. Ik geef richting, maar het hoeft niet te worden wat ik bedenk. Ik zal ook niet snel zeggen dat iets verkeerd is, of dat het anders moet. Maak je fouten? Dan leer je, en kom je met je ongelukje misschien op een nieuw spoor en een heel creatieve oplossing. Ik ondersteun en geef soms een duwtje. Als kinderen niet op gang komen omdat ze faalangstig zijn, kijk ik mee en help ik.’

Vaardigheden

‘Bij de cursus techniek leer ik kinderen eerst stap voor stap technische dingen die ze gewoon moeten kunnen – hoe werkt bijvoorbeeld een stroomcircuitje? Ik verzin iets wat ze daarmee kunnen maken - bijvoorbeeld een robotbeestje, of een bibberspiraal. Daaromheen werken ze met een thema - bijvoorbeeld griezelen of insecten, dat ruimte geeft voor persoonlijke creativiteit.

Bij de Modeclub – ook voor jongens!, maken we bijvoorbeeld geïnspireerd op henna-tattoos broches van schuimrubber. Ik laat ze sieraden ontwerpen, tasjes maken van een oude spijkerbroek, vilten, maar leer ze ook een knoop aannaaien en een festonsteek zetten.’

Thema’s
‘Waar haal ik inspiratie vandaan voor de lessen? Er is hier is zó veel mogelijk, ik kan het lokaal inlopen en bedenken waar ik zin in heb, wat we kunnen doen. De basis van alles is steeds de verwondering. Ik werk graag in projecten met thema’s die spelen bij de kinderen of bij mijzelf: de Kinderboekenweek, of een museum waar ik geweest ben, een onderwerp uit een vakantie waar ik dan helemaal wild van ben.

Elk jaar hebben we een gezamenlijke tentoonstelling voor volwassenen en een Kinderkunst tentoonstelling. De docenten verzinnen een thema waar alle groepen mee gaan werken. Steeds weer een hoogtepunt van het seizoen!’

De lessen
‘Natuurlijk is de aandachtspanne niet bij alle kinderen even lang. We doen soms een spelletje tussendoor. In de techniekclub hangt vaak zo’n onstuimige jongensenergie. Je kunt er gek van worden, maar ik houd ervan, ik ervaar het als enthousiasme en kan goed in het positieve blijven - terwijl ik tegelijkertijd kan aangeven: ‘En nou stoppen!’

Geluksmomentjes…
‘Als kinderen zich verwonderen over wat ze maken, ze kunnen daar zo enthousiast en blij mee zijn. Of als ze denken dat ze iets niet kunnen, en merken dat het toch lukt. Zelf ben ik ook vaak verwonderd over de prachtige dingen die ze maken. Maar ik ben ook blij als kinderen er niet uitkomen, en we samen toch een leuke middag hebben, omdat we kijken naar wat wèl gaat.’

Marit Vosman

Anneke Langeraar

‘Kinderen verbazen me altijd weer’

Achtergrond
• Als kind liep Anneke al rond op de Amersfoortse muziekschool en eigenlijk is ze nooit meer weggegaan.
• Ze studeerde Algemene Muzikale Vorming aan het conservatorium Hilversum en volgde later een opleiding tot kinderkoordirigent.
• Sinds 1980 is ze als docent verbonden aan Scholen in de Kunst. Ze geeft verschillende cursussen voor kinderen: kinderkoren, de Muziekfabriek en Muziek met je peuter. Daarnaast leidt ze een gemengd ensemble voor tweede- en derdejaarsleerlingen.
• Anneke geeft op projectbasis algemene muzikale vorming op basisscholen en peutermuziek op kinderdagverblijven.
• Ze leert mensen met een beperking piano spelen, zingen en muziek maken. 

Als docent 
‘Soms verbaast het me – na al die jaren, dat ik het nog steeds zo ontzettend leuk vind. Ik ben dus enthousiast, ik geniet van het contact met de kinderen, ze zijn zo open, we hebben altijd zo veel plezier! Ik wil ze laten ervaren dat muziek maken leuk is om te doen. Dat je er iets aan hebt: je kan je ei erin kwijt. En het is fijn om naar te luisteren. Mijn enthousiasme slaat meestal over. Als ik merk dat kinderen iets niet leuk vinden, dan praat ik erover. Sommigen houden niet van zingen, of een klokkenspel klinkt te schel aan hun oren – dan probeer ik daar wat aan te doen.’  

Muziekfabriek 
‘Bij de Muziekfabriek werken we met een vast schema. In het begin gaan de lessen over maat en ritme. Daarna werken we met de muzikale tegenstellingen: hoog-laag, lang-kort, hard-zacht. We zingen altijd zodat je meteen muziek maakt, ze leren de basis van het noten lezen en we werken toe naar de keuze voor een instrument. Elke week neem ik een ander instrument mee, we bekijken filmpjes en ik nodig oudere leerlingen met hun instrument uit, zodat de kinderen ervaren dat het binnen hun bereik ligt. Tijdens de Muziekmarkt kunnen de kinderen alle instrumenten uitproberen met de docent. En we praten erover: houd je van samen? Of speel je liever alleen? Houd je van zingen – misschien piano of gitaar?’  

Lekker zingen
‘Bij mijn kinderkoren gaat het om houding, stemvorming, articulatie en adem. Maar we gaan vooral lekker zingen. Zingen zit in de lift merk ik – de koren breiden zich elk jaar uit. De kinderen hebben het leuk met elkaar, gelukkig – dat is een voorwaarde om goed te kunnen zingen. We hebben “de solo van de week”, dan mag je in je eentje een lied zingen, de andere kinderen geven daarna tops en tips. Het hoeft niet en het kan ook met z’n tweeën. Maar kinderen vinden het meestal leuk en het helpt ze thuis aan het oefenen te krijgen.’ 

Geluksmomentjes…
‘Kinderen verbazen me altijd weer. Ik weet soms echt niet of ze iets kunnen en dan ineens is het er – zo leuk om mee te maken. En het samen zingen met koor, in canon of meerstemmig - en als het dan mooi klinkt...’  


Anouk van Deursen

‘Een middel om tot bloei te komen’

Achtergrond 
• Anouk is zelf als leerling op de Scholen in de Kunst begonnen. Na 2 jaar MBO dans als vooropleiding volgde ze de opleiding Docent Dans bij ArtEZ in Arnhem en studeerde in 2016 af.
• Sinds 2016 geeft ze kleuter en kinderdans bij Scholen in de Kunst. Daarnaast geeft ze ook projecten in het basis- en voorgezet onderwijs.
• Anouk geeft les op Amsterdamse basisscholen, op dansscholen en ze heeft net de opleiding voor taal- en rekendans docent afgerond.

Als docent
‘Ik ben van nature rustig. De sfeer in mijn lessen is gemoedelijk, gezellig en ik houd wel van grapjes maken. De rust is de basis van mijn les, van daaruit kan ik leerlingen prikkelen. Wat ik wil als docent? Dat mijn leerlingen genieten! Ik wil ze het gevoel van vrijheid laten ervaren, dat dansen je kan geven. Dansen als middel om te verdwijnen in het moment, even in het hier-en-nu.’

De les
‘Natuurlijk krijgen mijn leerlingen techniek aangeleerd, maar altijd vanuit vrijheid. Ik heb technische doelen - wat ik wil dat ze als groep bereiken binnen een jaar, maar het gaat vooral om de stapjes in de eigen ontwikkeling. Jezelf zijn en van daaruit dingen laten zien – niet alleen maar presteren. Ik ben niet streng en ik wil ook vooral niet dat ze mij alleen maar na doen met pasjes – ik laat ze spelenderwijs veel zelf ontdekken en creëren.’

Geluksmomentjes…
‘Kinderen die openbloeien… Soms komt bijvoorbeeld een meisje binnen, aarzelend, niet lekker in haar vel. De eerste les praat ze niet en komt ze niet van haar plek. En dan langzaam, als de lessen vorderen en als ik haar laat en de tijd geef, beweegt ze mee en gaat ze contact maken. Tegen het eind van de cursus fladdert ze door de zaal. Zo mooi, dan is dans een middel om tot bloei te komen, zonder dat ik er veel voor heb hoeven te doen.’



Emmelie van Dongen

'Onderzoeken hoe je samen iets overdraagt aan het publiek'

Achtergrond
• Emmelie studeerde creatieve therapie in Amersfoort en volgde later de opleiding voor theaterdocent aan de Hoge School voor de Kunsten in Utrecht.
• Vanaf haar 12e speelde ze toneel, onder andere bij Jeugdtheater Hofplein in Rotterdam.
• Sinds 2007 is Emmelie verbonden aan Scholen in de Kunst. Ze heeft inmiddels zeven vaste groepen met kinderen en jongeren.
• Vanuit Scholen in de Kunst geeft Emmelie theaterles op scholen in Amersfoort
• Sinds 2014 is zij naast theaterdocent ook kindertrainer Mindfulness. Ze begeleidt vanuit een praktijk aan huis kinderen met behulp van creativiteit en mindfulness.

Als docent
‘Ik ben heel speels met kinderen en ik merk dat mijn gevoel voor humor hen raakt. Ik geef les op basis van mijn expertise. Daarnaast luister ik graag naar wat een groep nodig heeft. Mijn doel is leerlingen te laten ervaren hoe fijn het is om je uit te drukken met je lijf; dat het je kracht geeft als je stevig staat; dat je met elkaar in verbinding bent als je samen dingen creëert. Dat is voor mij theater maken: onderzoeken hoe je samen iets overdraagt aan het publiek. Soms is dat een boodschap, soms een verhaal.’

De les
‘Het gaat in mijn lessen om het proces van het creëren, daardoor zijn de eindproducties misschien minder flashy als het gaat om bijvoorbeeld kostuums en decors. Ik vind dat de kracht van veel lessen bij Scholen in de Kunst, samen onderzoeken. Met kleuters geef ik les aan de hand van geleide fantasie, ik vertel een verhaal, zij spelen mee met de groep als geheel. Ik leg hen vragen voor wat er met de hoofdpersoon kan gebeuren en geef hen daarmee medeverantwoordelijkheid. Hoe ouder ze zijn, hoe meer zelfstandigheid ik kinderen geef. Soms maak ik gebruik van een bestaand toneelstuk, maar vaak werk ik vanuit een bepaald uitgangspunt. Met jongeren en tieners onderzoeken we bijvoorbeeld een bepaald thema. Ik vraag ze wat hen daarbij raakt en hoe ze dat herkennen uit hun eigen leven. Bijvoorbeeld tieners laat ik spelen met ‘de elementen’, ik laat ze onderzoeken: wat maakt iemand vurig, welke beroepen passen daarbij?’

Geluksmomentjes…
‘Ik heb zoveel geluksmomenten als juf, ik word zo vaak verrast. Soms laat ik ze in tweetallen een oefening doen, bijvoorbeeld een onderwerp bespreken en als ik dan rondloop… die gesprekken. Dan hoor ik kinderen van tien over de zin van het leven. Dan skip ik meteen de opdracht die ik bedacht had en zoek ik in het spel aansluiting bij die gesprekken. Geweldig.’


Christine Vermeulen

‘Het stikt van de geluksmomentjes!’

Achtergrond
• Christine studeerde Muziektherapie en haalde daarna haar lesbevoegdheid als docent muziek
• Vanaf 2001 is ze verbonden aan Scholen in de Kunst 
• Christine geeft Muziekfabriek voor kinderen en ukelele-les voor volwassenen en kinderen
• Vanuit Scholen in de Kunst is ze docent muziek op verschillende basisscholen 
• In haar vrije tijd speelt Christine viool in een folk-punkband 

Als docent
‘Als ik iets van mezelf weet, is het dat ik ongelofelijk enthousiast ben, soms worden de kinderen in mijn groepslessen daar helemaal vrolijk-hieperdepiep van. Dan spreek ik mezelf soms even toe: rustig aan! Ik wil de kinderen zo graag laten ervaren hoeveel plezier je kunt hebben met muziek maken – hoe leuk het is om met elkaar te zingen, te spelen. Ik weet dat ik dan stiekem ook een heleboel andere dingen bij ze trigger. Ze leren bijvoorbeeld tegenstellingen in muziek herkennen zoals hoog-laag, kort-lang, hard-zacht, maat-ritme, zolang zij maar het gevoel hebben dat ze lol hebben in het muziek maken.’  

Muziekfabriek
‘Ik zorg voor veel afwisseling in de les, zodat ik de kinderen steeds trigger om erbij te blijven. Ik zing veel, ik laat ze zelf dingen verzinnen, muziekjes componeren, en soms geef ik een beetje theorie en we beginnen met noten leren lezen. Ik neem altijd een instrument mee waar we naar kijken en luisteren. We eindigen meestal met een muzikaal spelletje.’  

Ukelele-les
‘Ukelele wordt vaak gekozen door volwassenen die graag een instrument willen leren bespelen. Het is een toegankelijk instrument, waarmee je jezelf zingend kunt begeleiden en in korte tijd al echt muziek kunt maken. De ukelele-lessen zijn vooral in groepsverband in periodes van vijf weken. Maar ik heb ook individuele cursisten, voor korte of langere tijd. Het leuke is dat je in een aantal weken al veel kunt bereiken! Je redt jezelf al snel met een paar akkoorden. Er zijn bijvoorbeeld basisschooldocenten, die met de ukelele in hun klas kinderliedjes willen zingen en dat lukt wel na zeven weken. Het gaat voor mij ook hier om de lol van het muziek maken. Het is zo leuk om jezelf op deze manier te kunnen uiten. Mijn enthousiasme slaat over op andere mensen en dan hoop ik, juist bij volwassenen, dat ze zich vrij voelen. En dan gewoon, hup, gaan! Zingen, spelen! Wat maakt het uit wat anderen denken?!’  

Geluksmomentjes…
‘Het stikt van de geluksmomentjes! Bij de kinderen bijvoorbeeld: als we iets maken met elkaar en het klinkt te gek, en ik zie de kinderen met rode wangen van plezier – daar word ik zielsgelukkig van. Of als ik ze in groepjes laat samenwerken en ze tillen elkaar naar een hoger plan. En aan het eind van het jaar hebben we een optreden met de kinderen van de Muziekfabriek. Dan staan ze allemaal op het podium, de ouders glimmend in de zaal, dan ben ik zo trots!’

Yara van der Velde

'Opgaan in het spel, vergeten dat je in een repetitielokaal in Amersfoort staat'

Achtergrond
• Yara behaalde in het voorjaar van 2017 haar diploma Docent Theater.
• Vanaf september 2017 is ze verbonden aan Scholen in de Kunst. 
• Als docent heeft Yara ervaring op basisscholen en middelbare scholen. Tijdens haar eindstage heeft ze lesgegeven aan docentenopleidingen op het HBO.
• Yara studeert voor een master Cultuurgeschiedenis Modern Europa. 

Als docent
‘Rond mijn 14e begon ik als atletiektrainer en ontdekte ik hoe leuk ik lesgeven vond. Ik ben heel enthousiast en kan groepen makkelijk meekrijgen. Na mijn middelbare school heb ik even overwogen actrice te worden, maar al snel realiseerde ik me dat lesgeven en regisseren veel beter bij mij past. Ik hoop in mijn lessen bij de jongeren een vuurtje aan te wakkeren voor theater. Ik ben heel direct, je merkt meteen aan mij of ik iets leuk of niet leuk vindt. Ik zie dat jongeren dat fijn vinden. En ik ben heel speels, ik houd van werken met spelvormen.’  

De lessen
‘De jongeren van 15-18 jaar leren zowel spelen als regisseren. Bij de groep met 12-15-jarigen zijn we vooral bezig met de basis: technieken waarmee ze kunnen handelen vanuit eigenheid, vanuit wat ze zelf ervaren, op een manier die de situatie dient. En dan niet zozeer door iets te bedenken, maar door te kijken wat ontstaat en daarop te reageren. Ik ben blij als de jongeren een open houding durven aannemen, klaar zijn een experiment aan te gaan. Ik heb altijd een plan voor een lessencyclus en voor een les, maar dat verandert vaak als ik de groep ontmoet. Elke groep is anders, elke week is anders. Dat is het leuke aan mijn vak, ik reageer graag op wat ter plekke naar voren komt. Op die manier sluiten mijn opdrachten en spelletjes echt aan bij wat leeft bij de jongeren.’ 

Vaardigheden
‘Ik hoop dat ik aan de hand van theateropdrachten bij kan dragen aan de levensinstelling van leerlingen. Met theater kun je vaardigheden leren die je als mens onbewust verrijken. Het gaat op het toneel bijvoorbeeld steeds om incasseren: reageren op wat zich voordoet. Dat kunnen leerlingen mee naar buiten nemen – ook daar ingaan op wat er gebeurt, open naar de wereld kijken. Bovendien gaan bijna alle oefeningen uiteindelijk over jezelf, dus je leert jezelf – en elkaar, op een natuurlijke manier beter kennen. Maar natuurlijk hoeven de leerlingen zelf niet te weten dat ik ze levensvaardigheden bijbreng.’  

Geluksmomentjes…
‘Als iemand helemaal opgaat in zijn spel: zó bezig is met z’n vriendjes en met het hoedje dat voor hem ligt, dat hij vergeet dat het vrijdagavond is in een repetitielokaal in Amersfoort. Of iemand die ineens een andere kant van zichzelf laat zien: een verlegen meisje bijvoorbeeld dat een krachtige monoloog neerzet, waardoor iedereen verrast is en denkt: wow! Die kant hebben we nog nooit gezien!’ 

Odilia Meekes

‘Jezelf durven laten zien’

Achtergrond
• Odilia is in 1981 afgestudeerd in Amsterdam aan de Nel Roos Academie (later de Nationale Balletacademie), ze volgde daar zowel de dansers- als docentenopleiding.
• Naast haar baan als docent danste ze begin jaren ’80 bij Jazzextension Dance Theatre.
• Sinds 1990 geeft ze danslessen bij Scholen in de Kunst, aan groepen van alle leeftijden binnen peuterdans, klassiek ballet en jazzdance.

Als danseres
‘Als kind van vijf zag ik beelden van De Notenkraker op televisie. Totaal gegrepen, begon ik ter plekke alle danspassen te imiteren. Ik was voorgoed verkocht: ik wist het zeker: later zou ik ballerina worden. Nog steeds is mijn liefde voor dans de basis van al mijn lessen.’

Als docent
‘Volgens mij ben ik een heel enthousiaste docent. Ik werk graag vanuit een persoonlijke betrokkenheid met de leerlingen. Met elkaar binnen een plezierige, fijne sfeer bezig zijn staat voorop. Ik hoop mijn cursisten te laten voelen en ervaren dat ze er op hun eigen, waardevolle manier mogen zijn. Binnen improvisatie-opdrachten bijvoorbeeld, probeer ik de kinderen uit te dagen om iets van zichzelf te durven laten zien, in een veilige sfeer, zonder dat iets gek gevonden wordt. Ik hoop dat er zo meer zelfvertrouwen ontstaat.’

De les
Kinderen klassiek
‘Ik vind het prettig als de lesinhoud een afwisseling is van techniek en vrijer bewegen. Dat betekent dat ik aandacht wil hebben voor zowel de vormen uit de academische klassieke dans, als voor het ontwikkelen van eigen dansbewegingen. Algemene doelen zijn voor mij het vergroten van lichaamsbewustzijn, het soepel en sterk maken van de spieren, balans- en muzikaliteitsontwikkeling. Ook grondoefeningen kunnen deel uitmaken van de les. We improviseren, soms met materialen zoals een sjaal of lint, of naar aanleiding van een verhaal, op verschillende soorten muziek. En altijd - dat vond ik als kind het fijnste – bewegen we vanuit de diagonaal: huppelen, marcheren, de schuif- en walspas, aanloop….. grote sprong – dat je denkt: ik vlieg! Ik houd er ook van als kinderen zelf met ideeën komen, soms heb ik me iets voorgenomen, maar ga ik graag mee met iets heel anders!’

Peuters
‘Bij de peuter-ouderlessen vormen algemene bewegingsvormen en improvisatie de kern. Ik laat de kinderen ontdekken wat je allemaal kunt doen met je lichaam, hoe je het in kunt zetten om iets uit te beelden. Er wordt gedanst en bewogen door de ruimte op muziek en liedjes; denk aan stampen, lopen, springen, rollen en schuiven. Een verhaal uit een prentenboek vormt verder de rode draad van de les. Het is altijd weer enorm leuk om te zien hoe ouders en kinderen gedurende deze les op elkaar anticiperen en reageren.’

Jazzdance voor volwassenen
‘Bij jazzdance bewegen we op afwisselende, merendeels populaire muziek. De les bestaat uit een staande warming-up met stretches en krachtoefeningen om het lichaam warm, soepel en sterk te maken. Soms volgt er een kleine (battement of draai-) combinatie door het midden; vervolgens een aantal grondoefeningen. Aan de danscombinatie (die de ene keer lyrisch, en de andere keer snel en dynamisch kan zijn) werken we vaak 3 keer. Binnen de les probeer ik de cursisten te prikkelen hun dansgevoel in de bewegingen tot uiting te laten komen, kortom: voorbij de vorm te komen.’

Presentatie
‘Een keer in de twee jaar is er een grote dansvoorstelling. We werken dan redelijk lang aan één specifieke dans per groep. En als het moment dan daar is: in kostuum en geschminkt het toneel op, dan is dat een onvergetelijke ervaring!’

Geluksmomenten…
‘Als ik een cursist zie opgaan in zijn of haar bewegingen: dat kan zo ontroerend zijn! Dan denk ik: wat een prachtig vak heb ik toch!’


Judith Hofstee

‘Buiten de gebaande paden’

Achtergrond 
• Judith studeerde gezondheidswetenschappen aan de universiteit Nijmegen. Na een loopbaan als ARBO-adviseur liet zij zich omscholen tot docent creatieve handvaardigheid.
• Met een extra opleiding tot Felt Artist heeft zij zich gespecialiseerd als viltkunstenaar.
• In 2009 is Judith als docent begonnen bij Scholen in de Kunst.
• Behalve haar groepslessen in het ICOON, geeft Judith vanuit Scholen in de Kunst beeldende lessen op basisscholen in Amersfoort en Leusden.
• Als zelfstandige geeft zij workshops wolvilten, bijvoorbeeld in de vakanties bij de schaapskooi Ermelo.  

Als docent 
‘Het liefst volg ik de creativiteit van de leerlingen, zonder veel te sturen. Dat gaat makkelijker als ze ouder zijn, bij de kleinsten ben ik meer een juf. Het allerbelangrijkste vind ik dat ze gaan ontdekken, uitproberen en durven experimenteren. Dat stimuleer ik door ze hun werk net anders te laten doen dan ze gewend zijn. Met een goede opdracht zorg ik dat ze niet anders kunnen dan hun fantasie gebruiken. Ze moeten bijvoorbeeld een omgeving verzinnen voor een dier dat ze gemaakt hebben. Dan is het makkelijk voor ze om die te gaan schilderen, maar ik vraag ze juist om met ander materiaal te werken. Of ik vraag ze één enkele kleur om het dier heen te schilderen, in plaats van het bekende huisje, zonnetje, boompje. Zo komen ze tot iets eigens, voorbij het vanzelfsprekende. Daar ligt mijn meerwaarde als juf, daardoor wordt het kunstzinnig.’  

De les 
‘Mooi vind ik de uitspraak van Picasso: “Ieder kind is een kunstenaar. De moeilijkheid is er een te blijven als je groot wordt.” Eigenlijk blijf je als kunstenaar altijd spelen, dus plezier in de les staat voor mij voorop. Een uitgangspunt voor een les kan een kunstenaar, een techniek of een thema zijn. We hebben daar eerst een gesprekje over, soms met voorbeelden uit de kunstgeschiedenis, of uit de buurt. Dan beginnen ze met een ontwerp. Een thema kan zijn zelfportret en dan maken we in een paar weken een portret van hout, van klei en bijvoorbeeld een portret zoals Picasso dat zou doen.’  

Verder helpen en uitdagen 
‘Ik probeer mijn leerlingen te laten ervaren dat alles kan in kunst, het hoeft niet realistisch te zijn, het kan ook gaan om de suggestie. Iets met vier poten en een staart zal iedereen herkennen als dier, zonder dat het lijkt. Zo help ik ze over een drempel. Uitdagen doe ik door ze meerdere soorten materialen te laten gebruiken en door ze te stimuleren iets echt af te maken, of te blijven proberen tot het wel lukt.’ 

Geluksmomentjes... 
‘Ik geniet het meest als kinderen zelf iets ontdekken wat buiten de gebaande paden gaat. Als ik dat maar een heel klein beetje zie, dan denk ik “gaaf!”