"Voor mij is zingen in het Participatiekoor werkelijk als een soort kaarsje in de hele week. Een lichtpuntje dat me weer energie geeft om de week door te komen. Zingen werkt helend voor de ziel, dat heb ik altijd gevoeld. Je kunt even ontsnappen aan de dagelijkse sleur en hebt iets anders aan je hoofd dan zorgen en beslommeringen."
Zo beschrijft de tachtigjarige Unita Ligteringen wat het Participatiekoor voor haar betekent. Unita woont in woonzorgcentrum Nijenstede. Twee jaar geleden liep zij hersenletsel op, waardoor eenvoudige dagelijkse dingen plotseling veel energie kosten.
Toen zij hoorde over het Participatiekoor - een regulier koor waar mensen met hersenletsel van harte welkom zijn, met voldoende mantelzangers voor ondersteuning - greep zij deze kans aan. In het begin met een beetje gezonde spanning of ze het eigenlijk nog wel kon, dat zingen...
"Ik heb mijn hele leven gezongen en hou daar heel erg van. In grote koren, zoals ook in een Russisch koor in Soest. Ik heb ook in Schotland gewoond en daar veel ervaring opgedaan met community singing. Die kracht van met elkaar zingen is heel simpel maar ook heel sterk.”
Door het hersenletsel was alles anders geworden. "Van de ene dag op de andere kon ik het gestructureerde nadenken niet meer. Neem een gesprek met de loodgieter: wat is er aan de hand, wat gaan we eraan doen, wat kost het? In die drie stappen verlies ik het overzicht. Het kost ontzettend veel energie." Toch waagde Unita de sprong naar het koor. "Ik wist helemaal niet of ik dat nog aankon, of ik nog wel de snelheid van het leren van stukken kon volgen."
Het Participatiekoor is een regulier koor waar mensen met hersenletsel van harte welkom zijn. Er wordt gezorgd voor een goede balans met voldoende mantelzangers die ondersteuning en persoonlijke aandacht kunnen geven. "Dat concept met mantelzangers werkt enorm goed. De helpende persoon vindt het fijn om bij te springen en het werkt verbindend. Je hebt meteen contact met iemand. Het was ook heel vrij - als je merkte dat de chemie niet klopte, dan kon dat allemaal aangepast worden."
Het koor draait niet om herkenning of gelijkgestemden vinden. "Er is een bepaalde houding: je zingt zo goed als je kunt. Dit is een gewoon koor, iedereen doet maximaal zijn best. Je richt je niet op de problemen van het hersenletsel, maar op samen te zingen."
Voor Unita werd het koor precies wat zij nodig had. "Ik zat in een toch wel belastende woon-zorgsituatie en voor mij was zingen een manier om even te ontsnappen aan de dagelijkse zorgen.”
De aanpak van zowel de dirigent als de organisatie was professioneel maar flexibel. "De dirigent zag meteen waar iemand wat extra begeleiding nodig had. De muzikale kwaliteit was bewonderenswaardig. We zongen Bach, maar ook gewoon schlagerliederen die ik normaal nooit zou zingen. Die mix was belangrijk."
Een mooi moment was het concert in de Marcuskerk in Leusden. "Je voelde hoe het publiek geraakt was. Er was een soort ontroering bij het publiek. Dat gaf het koor een diepere betekenis - het is veel meer dan zomaar een koor."
"Als je van zingen houdt, dan is het echt een aanrader. Juist omdat er wordt uitgegaan van wat je wél kunt in plaats van wat niet gaat. Als zanger doe je zo goed mogelijk je best, ongeacht je situatie. Die houding van 'iedereen zingt zo goed als hij kan en we zijn een gewoon koor' hield alles luchtig. Dat was juist zo fijn."