In buurthuis De Witte Vlinder in Amersfoort komen op zaterdagmiddag vrouwen van allerlei leeftijden en achtergronden samen om te dansen. Het project heet Sfera, dansen voor vrouwen, onder leiding van danseres Estrella Smith. Eén van de vaste gezichten is Linda, 55 jaar. Ze begon als vrijwilliger en kan inmiddels niet meer zonder deze dansmiddagen.
Linda hoorde via via over Sfera en begon spontaan te helpen met koffie, thee en de ontvangst van deelnemers. “Ik wist niet eens of het project door zou gaan, want de subsidie was nog onzeker. Maar ik ben gebleven. En inmiddels zijn we al in het vijfde blok van vijf lessen.” Wat begon met kleine klusjes, groeide uit tot een diepe verbondenheid met de groep – én met zichzelf.
Voor Linda is Sfera niet zomaar een leuke activiteit. Het werd een kantelpunt in haar herstel na corona. “Ik ben drie jaar geleden heel ziek geweest. Alles deed pijn. Mijn schouders, mijn rug. Ik kon haast niks meer. Ik ging soms wel drie keer per week naar de fysiotherapeut, en ik slikte regelmatig pijnstillers.” Sinds ze danst bij Sfera, is dat compleet veranderd.
“Ik hoef geen fysiotherapie meer. Mijn lichaam voelt vrijer. Als ik nu hoofdpijn heb, en ik dans, dan is die hoofdpijn gewoon weg. Ik neem geen paracetamol meer. Mijn lijf ontspant.” Ook haar gewicht veranderde. “Door corona was ik flink aangekomen. Maar nu ben ik al negen kilo kwijt door het dansen. En natuurlijk door gezond te eten en te wandelen. Met een glimlach: “Estrella is dus eigenlijk onze fysiotherapeut, diëtist én psycholoog.”
De dans bij Sfera is niet gebonden aan een stijl. Ze dansen op Arabische, Afrikaanse en Braziliaanse muziek, maar alles gebeurt intuïtief. Geen pasjes om te onthouden. Geen competitie. Alleen beweging, vrijheid en ritme. “De muziek danst met jou. Je hoeft niets te kunnen. Iedereen doet gewoon mee. En als iemand moe is, gaan we samen op de trap zitten en dansen we zittend verder. Estrella laat niemand achter.”
Behalve lichamelijke verandering bracht Sfera Linda ook geestelijke rust. “Ik was altijd iemand die maar doorging. Ik hielp iedereen, maar vergat mezelf. Tot ik instortte. Deze dans heeft me geleerd beter naar mezelf te luisteren. Soms moet ik ook ‘nee’ zeggen. Ik kan alleen goed voor anderen zorgen als ik ook goed voor mezelf zorg.” En dat lukt, mede dankzij de groep. “We zijn een familie geworden. Elke week begroeten we elkaar met een knuffel. Dat gebeurt bijna nergens meer. Maar hier wel.”
Ook op moeilijke momenten biedt Sfera iets bijzonders. “We waren eens aan het dansen in het buurthuis waar ook een condoleance was voor iemand die net haar zoon had verloren. We konden daar niet zomaar uitbundig gaan bewegen. Dus wat deed Estrella? Ze zette zachte muziek op. We bleven zitten en dansten alleen met onze handen. Het was zó sereen.”
Linda droomt ervan dat Sfera groeit. Niet alleen in Amersfoort, maar misschien ook in andere steden. “Er zijn zoveel vrouwen die dit nodig hebben. Die eenzaam zijn, of vastzitten in hun lichaam of hoofd. Deze dans geeft lucht. Licht. Leven.” Ze hoopt dat ook beleidsmakers dat inzien.
“Sfera houdt ons gezond. Op alle vlakken.”