zoeken
Op zoek naar een cursus?
Gebruik dan de cursuszoeker.
menu
“Het begon tijdens mijn studie aan het conservatorium. Daar kreeg ik het vak methodiek, en ontdekte ik hoe fantastisch ik het vond om kennis en passie door te geven. De variatie in mensen, leeftijden, karakters en uitdagingen spreekt me aan: elke dag en elke leerling is anders. Het gevoel als iets lukt – of het nu om techniek, muziek of de blijdschap van een leerling gaat – blijft bijzonder en geeft enorme bevrediging. Als een leerling opeens iets prachtigs speelt, denk ik: ‘Yes, dit is het!’ Daarnaast wilde ik als kind al juf worden, de neiging zat er dus al vroeg in.”
“Ik voel me persoonlijk betrokken en pas mijn lessen aan elke leerling aan. Ik houd rekening met leeftijd, karakter en doelen. Ik maak eigenlijk een soort lespakket op maat per leerling. De ene leerling heeft namelijk meer baat bij technische oefeningen, de andere bij muzikale verhalen, zodat ze begrijpen waar het stuk over gaat. Bij cellospelen zijn techniek en muziek onlosmakelijk verbonden. Het is belangrijk dat leerlingen niet alleen de oefeningen doen, maar ook weten waarom ze die doen. En dat ze begrijpen wat de gevolgen zijn als iets fout gaat: bijvoorbeeld dat het minder mooi klinkt of – erger – dat ze daardoor fysieke klachten kunnen krijgen.
Maar waar het in mijn lessen om draait, is het plezier zoeken in leren en spelen. Als een leerling iets moois speelt dan delen we die vreugde en springen we soms zelfs uit onze stoelen van blijdschap.”
“Ik doe veel voor en geef gerichte oefeningen. Om een strijkbeweging te leren, kunnen ze bijvoorbeeld een zon in de lucht ‘tekenen’. Net als in sporten moet je bij cellospelen bewegingen blijven herhalen, om je spieren en hersenen te trainen. Ik let ook op de houding van leerlingen, zodat ze het instrument en de stok goed vasthouden. Met jongere leerlingen doen we daarom soms spelletjes. Deze spelletjes, maar ook verhalen en thema’s geven muziek meer betekenis. Zo ervaren leerlingen muziek als iets levendigs en persoonlijks.
Ik wil tijdens de lessen een gezellige, open sfeer creëren, waarin leerlingen fouten durven maken, vragen stellen en hun eigen weg in muziek vinden.”
“Dat ze plezier hebben in muziek maken en genieten van het proces en hun eigen doelen: in een orkest spelen, alleen thuis, of puur techniek verbeteren. Ik moedig leerlingen ook aan om trots en blij te zijn als iets lukt. Een mooie klank maken, vibreren of een stuk prachtig spelen, dat vieren we.
Ik hoop dat ze terugdenken aan hun tijd met de cello als een fijne, waardevolle periode. Niet per se aan mij als lerares, maar aan de ervaringen, concerten en lessen. Ik hoop dat ze de vaardigheden die ze opdoen tijdens de cellolessen – zowel muzikaal als op het gebied van doorzettingsvermogen, hun eigen weg vinden, hun mening geven, creativiteit, samenwerken en fouten durven maken – kunnen toepassen in andere delen van hun leven.”