zoeken
Op zoek naar een cursus?
Gebruik dan de cursuszoeker.
menu
Voor wie zich op een actieve manier wil oriënteren op het aanbod van de Kunstschool of het gewoon leuk vindt om steeds weer wat anders te doen, is er de cursus Ontdek beeldend.
Let op: sommige cursussen zijn vol. Je kunt je wel inschrijven voor de wachtlijst.
Maandag Avond
ICOONMaandag Avond
Volwassenen 18+ vanaf € 610,00 (30 keer)
‘Ik kan heel blij worden als ik de oven uitpak’
Achtergrond
• Merlijn volgde de docentenopleiding beeldende vorming, deed de kunstacademie en behaalde in 2014 haar master in glas en keramiek.
• Sinds 2015 geeft ze volwassenencursussen keramiek bij Scholen in de Kunst.
• Ze werkt als beeldend kunstenaar vanuit haar eigen atelier, vooral met glas en keramiek en maakt zowel vrij werk als werk in opdracht.
Als beeldend kunstenaar
‘Mijn ouders zijn allebei beeldend kunstenaar en ik groeide letterlijk op in hun atelier - mijn box stond tussen hun klei en kunst. In mijn werk met glas en porselein zoek ik de grenzen van het materiaal. Ik maak sieraden, veel bloemen, grafmonumenten en wolkenhangers: sieraden waar as van een overleden dierbare of zand van een dierbare plek in is verwerkt.’
Als docent
‘Ik vind het belangrijk dat het gezellig is in de lessen – mensen komen voor hun ontspanning, maar ik wil wel techniek bijbrengen. Ik ben helder met mijn mening, als bijvoorbeeld de afwerking beter kan. Ik heb bij Frans Ottink stagegelopen – daar heb ik geleerd om alles heel netjes af te werken! Ik draag vooral graag uit dat keramiek niet tuttig hoeft te zijn – dat imago heeft het een beetje. Je kan er hele leuke dingen mee doen en iedereen kan het. In mijn les wil ik volwassenen laten ervaren dat je nog steeds kan spelen, door met vorm bezig te zijn.’
De les
‘Beginners laat ik een kleidoosje maken, een projectje waar veel inzit: vanuit een stuk klei tot een vorm komen. Uitrollen, met je handen vormgeven, kijken of het past, glazuren. Cursisten kunnen in principe zelf bepalen waar ze aan willen werken. Ik geef wel opdrachten – bijvoorbeeld gipsmallen maken en werken met gietklei, maar als ze lekker bezig zijn met hun eigen project, mogen ze daar vooral mee doorgaan. Ik geef tips, vertel over technieken en leer de cursisten probleemoplossend werken. Voor hun artistieke ontwikkeling bied ik verschillende materialen aan om te decoreren: vilt, steen, of verf in plaats van glazuur. Dit jaar konden ze, als ze wilden, iets doen met De Stijl, terwijl we werkten met engobes; klei met pigment.’
Geluksmomentjes…
‘Het voelt goed als mensen tevreden en ontspannen naar huis gaan. En ik kan heel blij worden als ik de oven uitpak en het werk ziet er goed uit. Dat hebben ze toch maar weer gedaan! Of als ik merk hoe blij ze er zelf mee zijn en dat ze zichzelf soms verbazen. Dat motiveert mij, dan denk ik: ik wil ook iets kleien!’
‘Bij mij mogen ze veel experimenteren tijdens de les’
‘Als het om kunst kijken en technieken aanleren gaat, pak ik het serieus aan. De leerlingen kijken in de les eerst veel naar andere grote kunstenaars, naar kleuren en ze leren aanschouwen. Om daarna heerlijk zelf aan de slag te gaan. Ook neem ik ze weleens mee naar tentoonstellingen om ze nog meer te inspireren. Dat werkt heel goed. Lekker dynamisch, dat past bij me. Ik sta overal voor open.’
‘In die levensfase gaat het echt om hun menswording en ontwikkeling, dat vind ik bijzonder om mee te maken. Jonge kinderen tekenen nog heel vrij, maar pubers raken eerder gefrustreerd, willen tekenen zodat het exact lijkt. Ze zijn ook zeer kritisch, vooral op hun eigen werk. Terwijl ze de tekeningen van anderen juist aanprijzen. Door dat te benoemen in de les leren ze minder te oordelen en met een open blik te kijken. Dat is genieten om daar getuige van te zijn.’
‘Jongeren moeten al zo veel in hun leven. Bij mij in de les mógen ze juist heel veel. Lekker de ruimte krijgen, zich vrij voelen, experimenteren, onderzoeken wat ze leuk vinden. Daar draait het om. Als leerlingen iets inbrengen of iets moois hebben gezien, volg ik dat graag. Ik laat ze ook vaak eigen schetsboeken van thuis meebrengen, zo inspireren ze elkaar. De les is soms echt een werkplaats waarin van alles kan ontstaan.’
‘Ieder jaar hebben we aan het einde van de cursus een gezamenlijke tentoonstelling met alle beeldende cursisten. Dan wordt al het werk getoond op een mooie plek, bijvoorbeeld bij het Rietveld Paviljoen. Dat zijn schitterende momenten, wanneer die tieners wat schuchter tussen de volwassenen lopen en hun eigen werk zien hangen. Dan zijn ze toch wel trots.’
Dorine bouwt samen met kinderen reusachtige knikkerbanen van gerecycled materiaal, zoals karton, plastic buizen en stofzuigerslangen. Ook bouwde ze voor het 900-jarig bestaan van Utrecht met ouders en kinderen een hele kartonnen stad rondom de Domtoren (zie filmpje).
Dorine Sneep geeft les aan kinderen en jongeren en voert diverse opdrachten uit voor ondernemers in de kunst- en cultuursector. Ze geeft workshops knikker- en waterbanen bouwen op festivals en bij kinderfeestjes samen met een collega van bouwsels.com. Ze studeerde af aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en werkt sinds 1996 in de beeldende kunst als maker, docent beeldende kunstvakken en bedenker en uitvoerder van projecten.
‘Bij het werken met grafiek zitten altijd verrassingen’
‘Als kunstenaar leef je best een solitair bestaan. Je brengt veel tijd door in je atelier en spreekt mensen vooral bij exposities of als ze werk van je aanschaffen. Maar als docent ga je echt het gesprek aan met cursisten, je deelt je vakkennis en volgt ze in hun persoonlijke proces. In de lessen vindt ook veel uitwisseling plaats, over het werk dat ze maken of over dingen die ze meemaken. Dat maakt mijn werk als docent extra interessant.’
‘Grafiek is een oud ambacht, dat nagenoeg was uitgestorven. Gelukkig is het nu weer aan het opkomen, juist door de digitalisering heeft het een nieuwe impuls gekregen en hebben meer mensen er interesse in. Daarbij is het heel milieuvriendelijk en kun je er ook met nieuwe technieken mee werken. Dat vind ik fraai eraan. Grafiek vergt wel veel geduld, het is anders dan wanneer je direct op een doek schildert. Zelf vind ik dat trage element en het verrassingseffect juist aantrekkelijk. Dat probeer ik cursisten ook mee te geven en ze daarin te motiveren.’
‘In de lessen bied ik zoveel mogelijk technieken aan. Ik wil ze met allerlei manieren van grafiek kennis laten maken. We beginnen vaak met een eenvoudige krastechniek en maken dan een zelfportret, wat gelijk verbluffende resultaten geeft. Verder bepalen de cursisten zelf wat ze maken, ze vormen hun eigen beelden. Daarbij werken we veel met het oefenen van de kunstzinnige blik, al drijf ik mijn kunstenaarsvisie absoluut niet door, daarin laat ik ze juist vrij. Als iemand alleen maar bloemen wil maken, vind ik dat prima. In deze cursus draait het niet om een papiertje halen, maar om te ontdekken wat voor werk jij kunt creëren.’
‘Ik ben zeer geboeid door de relatie tussen de moderne mens en de natuur. In al mijn werk, en ook vaak in mijn lessen, komt de natuur als bron van inspiratie terug. Ik heb een enorme drang om naar buiten te gaan, de natuur in. Zonder telefoon uiteraard. Daar vind ik rust en ervaar ik minder prikkels. Elementen uit de natuur zie je ook terug in mijn eigen kunst.’
Koen heeft thuis wel vijftig kamerplanten staan, daar is hij ooit op zijn studentenkamer mee begonnen en inmiddels bezit hij een ware urban jungle.
Koen Moonen is opgeleid aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Hij werkt in de disciplines tekenen, fotografie en grafiek. Veelal combineert hij deze technieken in zijn werken. De natuur en bosrijke omgeving van Amersfoort zijn een grote bron van inspiratie voor hem. Zijn werken laten een karakter zien van verstoring, verdraaiing en verbreking. Hij werkt graag samen met andere kunstenaars, heeft meermaals geëxposeerd en organiseerde zelf een expositie met diverse kunstenaars rondom de actie van Serious Request in Amersfoort. Bekijk zijn werk op Instagram.
‘Mijn lessen zijn als een ontdekkingstocht’
Gemma Oosterhof begeleidt cursisten met het maken van (animatie)films, fotografie en stop motion. Hierin werkt ze niet per se naar een gepolijst doel. “Het gaat om het creëren van een verhaal dat uit de kinderen zelf komt.”
“Grappig genoeg ben ik per ongeluk in het lesgeven gerold. Ik werk als kunstenaar en werd eens gevraagd om les te gaan geven in stop motion. Dat paste zo goed bij me, dat ik er in verder ben gegaan. Ik hou van het in contact zijn met de cursisten, het samen verhalen vormgeven. En ik ben zelf iemand die graag dingen leert door te doen.”
“De les is als een ontdekkingstocht. Ik geef absoluut kaders en technieken aan, want de kinderen moeten wel een basis krijgen. Maar ik vind het ingewikkeld als alles vastligt. Ik gun de kinderen juist hun eigen onderzoek, zodat ze zelf ontdekken wat voor verhaal ze willen maken. Zo creëren ze vanzelf hun eigen beeldtaal, dat is tof om te zien. Daarom beweeg ik graag mee met de groep en wat zich in de les aandient.”
“Als kinderen naar kunst kijken vinden ze iets vaak mooi óf lelijk. In mijn lessen besteed ik veel aandacht aan hoe kinderen naar kunstwerken (van kunstenaars en van elkaar) kijken, zodat ze van alles ontdekken over het materiaal, over wat ze erin zien. Grappig genoeg vertellen ze dan ook vaak dingen die ik er zelf niet eens uit had gehaald. We bespreken dus veel, luisteren naar elkaar en ik vind het belangrijk dat ze zich gezien en gehoord voelen.”
“Bij jongere kinderen zie je vaak dat ze graag iets tekenen met hartjes, regenbogen en eenhoorns. Niets mis mee, maar ik moedig ze aan iets te durven tekenen wat niet per se perfect is. Ze mogen van mij alles uitproberen, zodat ze iets verbeelden dat echt uit henzelf komt. Als ze dan met zo’n stop motionfilm echt een eigen wereldje maken, ben ik intens gelukkig.”
“Ik ga veel naar musea en zoek ook werk van lokale kunstenaars die minder bekend zijn. Dat toon ik dan in de les en dan gaan we het gesprek daarover aan. Mijn plan is om de cursisten ook een keertje mee te nemen naar Kunsthal Kade of Flehite, om hen nog meer te inspireren. Alles draait om interactie in mijn lessen. Bij mij is een gepolijst eindproduct geen doel op zich, het gaat om het proces waarbij ze merken dat kunst maken leuk is. Zo komen ze vanzelf bij hun eigen beeldverhaal. In alle vrijheid.”
Zij gaat graag naar concerten en struint allerlei muziekfestivals af om te genieten van muziek. Ook daarin heeft ze een uiteenlopende smaak.
Het werk van Gemma Oosterhof kun je regelmatig op exposities zien in Amersfoort en daarbuiten. Maar ook op haar eigen website kun je veel bewonderen. Als graficus en grafisch docent werkt ze veel met de etspers. Gemma volgde de opleiding illustration design aan Artez hogeschool voor de kunsten in Zwolle. Ze gaf eerder bij Scholen in de Kunst ‘Ik ben een kunstenaar’ en werkte mee aan workshops van Kunstbrouwerij.
Bij het Stadsatelier is ze docent grafiek en ze geeft in haar eigen atelier lessen aan kunstenaars en aan basisschoolkinderen.
‘Alleen het vonkje geven’
Achtergrond
• Theo volgde zijn opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht.
• Sinds 2006 is hij docent bij Scholen in de Kunst en geeft hij veel verschillende cursussen: digitale en audiovisuele kunst, fotografie en 3D printen, maar ook ateliers waarin hij teruggaat naar zijn wortels: waarin hij zijn liefde voor beeldhouwen kan uitleven.
• Vanuit Scholen in de Kunst geeft hij les in het basis en voortgezet onderwijs.
• Theo geeft ook losse workshops fotografie, video of digitale kunst, hij was onder meer workshopleider voor Kunstcentraal, Cinekids en Het Rijksmuseum.
• Als beeldend kunstenaar maakt hij vrij werk en werk in opdracht vanuit zijn atelier in Amersfoort.
Als kunstenaar
‘Mijn motto als kunstenaar is: “Ik maak dus ik besta en ik besta dus ik maak.” Leven is voor mij dingen maken, dat zit in iedere cel van mijn wezen. Kunst is iets dat gemaakt wil worden. Daar zoek ik dan bij wat nodig is, schilderen, fotografie, beeldhouwen – dus niet per se vanuit één discipline. Als ik iets niet kan, ga ik het leren.’
Als docent
‘Reisleider op ontdekking, dat hoop ik te zijn voor mijn cursisten. Ik wil ze het onbevangen plezier meegeven van iets maken en ontdekken. En hen te laten ervaren hoe ‘bestaan’ en ‘iets creëren’ met elkaar verbonden zijn, ongeacht vanuit welke beeldende vorm. Volgens mij neem ik mensen mee in mijn enthousiasme. Maar mijn taak is vooral een situatie te scheppen waarin mensen zelf ontdekken wat ze willen maken. Als daar techniek voor nodig is, ga ik die aanleren, zoekend naar manieren waarop ik de eigen vaardigheden kan ondersteunen. Mensen op hun eigen kracht aanspreken, zodat ze voelen: ik ben het die iets maakt. Kinderen probeer ik vooral veiligheid te bieden, te zorgen dat ze niet bang zijn iets fout te doen, dat ze ervaren dat het normaal is dat je iets nog niet precies weet.’
De les
‘We werken zowel met korte opdrachten als aan langer lopende projecten. Aan het begin van de les probeer ik de cursisten met een opdracht te activeren. Bijvoorbeeld bij fotografie: verzamel kleuren – dan is iedereen meteen bezig met ontdekken. Daarna gaan we kijken wat we met die beelden kunnen doen, ik geef wat theorie en laat ze nadenken over wat ze willen vertellen: waarom doe ik dit? Dan volgt de fase van onderzoeken; alle kanten op gaan, om uiteindelijk alles te trechteren naar één werk, één project. Ter inspiratie probeer ik kunst en de ‘grote wereld’ mijn les binnen te halen. Ik laat dingen zien, neem iets mee, of ik vertel wat ik gezien of gehoord heb, om een ander perspectief binnen te krijgen.’
Sfeer
‘De sfeer in mijn groepen is open, speels en avontuurlijk. Er wordt veel uitgewisseld en samengewerkt. Bij de jongeren is gezelligheid, saamhorigheid belangrijk – typisch voor tieners, ze blíjven maar kletsen. Ik ben natuurlijk een essentieel onderdeel; ik schep kaders en veiligheid en zorg dat er nieuwe dingen gebeuren, maar ze komen echt voor elkaar. Bij de jongere kinderen is ook ruimte voor wat rennen, duwen en trekken, afhankelijk van waar we mee bezig zijn. Ik maak echt onderscheid in momenten van interactie met elkaar en momenten van geconcentreerd met je eigen werk bezig zijn. Een filmpje met bijvoorbeeld het thema achtervolgen leent zich natuurlijk voor vrolijk gezamenlijk exploreren!’
Geluksmomentjes…
‘Als ik cursisten verleid buiten hun comfortzone te gaan en als ze ervaren dat het iets oplevert om dat ‘enge gebied’ te verkennen. Dat zijn juweeltjes. Of als ik een onderwerp bedenk en de groep komt zelf met ideeën en gaat los, nog voordat ik ze werkvormen voorleg. Door de sfeer die gegroeid is, kunnen ze soms zonder expliciete spelregels, vanuit hun natuurlijke energie gezamenlijk tot iets nieuws komen. Dan ben ik bijna overbodig en hoef ik alleen een vonkje te geven. Daar gaat het uiteindelijk om.’
‘Onderzoekend werken met al die mooie materialen…’