Cursusaanbod
GGz Centraal Dans.jpg
'Dan gaat het niet over ziek-zijn.'

Nooit te oud om te dansen

Hoe is het om te dansen als je niet meer zo soepel bent als toen je 20 was, of zelfs beperkt bent door een chronische (psychiatrische) ziekte? Wat voor gevoelens komen dan los? Petra Boersma, onderzoeker bij het Lectoraat Gezondheid en Welzijn van kwetsbare ouderen van de Hogeschool Inholland, is nauw betrokken bij het project 'Beter van Kunst' (Age Friendly Cultural Cities Amersfoort). Afgelopen maanden voerde ze een onderzoek uit naar hoe deelnemers bij de verschillende deelnemende instellingen voor ouderen kunst beleven. Ook ging ze in gesprek met de kunstvakdocenten en de begeleiders.

Hieronder een kleine impressie van de indrukken en ervaringen die loskwamen bij de dansles.

Dansdocent & begeleider

Wat is jullie doel van deze activiteit? Wat wil je bereiken?

Begeleider: "Ik vind het heel belangrijk dat mensen even pauze kunnen hebben van het ziek-zijn. Het is zo mooi om te zien dat mensen hun zorgen even kunnen loslaten en bezig zijn met een primaire behoefte. Ik vind het heel belangrijk om dat af en toe even te doen. Anders gaat het altijd over de ziekte die iemand heeft."

Dansdocent: "Ik probeer iets te doen met de houding. Bijvoorbeeld door mensen meer rechtop te laten staan of een open houding te laten maken. Maar ook simpele dingen als duw- en trekkracht, en balans probeer ik uit. Bij iedereen kijk ik hoever we daarin samen kunnen gaan. Ze mogen ontdekken dat ze nog eigen regie hebben. Dat ze zelf in staat zijn om dingen aan te zetten en wanneer. Dat ze creatief mogen zijn en zelf beweging in gang zetten. Maar ook dat ze mij in beweging kunnen zetten. Met dans kun je het gevoel van eigenwaarde weer een beetje wakker maken. Waar zit alles in mijn lichaam? Leeft het allemaal nog. Hoe voelt het? En wat kan ik nog zelf?"

Drie cliënten

Ervaringen van drie cliënten die mee dansten geven antwoord op de vraag of dans invloed heeft op de kwaliteit van hun leven. 

Cliënt 1: "Ja zeker wel! Je komt helemaal los."

Cliënt 2: "Dan heb je even andere gedachten. Ik ben heel veel alleen geweest. Ik heb drie kinderen, maar die wonen niet dichtbij. Tijdens het dansen vergeet ik dat even en ben ik met de anderen samen."

Cliënt 1: "Ja je vergeet je zorgen."

Cliënt 3: "Ja, ik heb dat ook enigszins, maar niet zo sterk."