SidK - Talentklas 2017 (c) Henry Krul (11).JPG

Prachtig gedicht over de missie voor het onderwijs

Tijdens de Conferentie Cultuuronderwijs op 14 november 2018  klom de Man met de Pen, juist, in de pen. Hij maakte dit prachtige gedicht waarin de essentie waarom we deze conferentie organiseren, maar ook waarvoor en waarom we ons werk doen, heel mooi naar voren komt. Trots op wat we konden neerzetten dit jaar. Thema was culturele diversiteit. Gemotiveerd door het succes van de conferentie werken we met nieuwe inspiratie door aan onze missie
 
----
 
Missie
 
Centraal als thema stond diversiteit.
Dat ging toch over ras en achtergrond,
geloof, geaardheid, kroeshaar of juist blond
en over termen als etniciteit?
 
Maar al die grote woorden zeer ten spijt
blijkt dat je als immigrantenkind
het “anders zijn” niet eens zo ondervindt
en dat veel afhangt van nieuwsgierigheid.
 
Ach, wie je bent is zomaar een verweving
van je taal, je school en je cultuur,
met wie je speelt en ook in welke buurt;
zo word je het product van je omgeving.
 
Maar waar je woonde en bent opgegroeid
(bijvoorbeeld Deventer in ’84,
in een buurt wat pauper en neerslachtig)
houdt je soms geketend en geboeid.
 
De een voelt zich als kind gehoord, geborgen,
met een gevulde maag, gevulde zakken.
De ander heeft bijkans geen cent te makken
en klampt zich vast aan “met het oog op morgen”.
 
Zo blijkt dat het dus best gevaarlijk is
om als docent te focussen op leren
en te vergeten om te observeren
wat een kind kán en wie het waarlijk ís.
 
Vandaar dat nu mijn eindconclusie is
dat de kiem van kunde en talent
vooral benoemd moet worden en herkend
en dat “niets kunnen” een illusie is.
 
Aan u de taak talent dat soms heel diep
in iemands binnenste lui ligt te slapen
in dans of spel of taal te doen ontwaken
bij u op school, ’t cultuurhuis of de bieb.
---
 
Foto: Henry Krul