Log in

Mogelijkheden

Type Groepsles
Leeftijd 7-10
Docent Diverse docenten mogelijk

Locaties

Eemhuis
Maandag
Middag
Dinsdag
Middag

Prijs (groep)

Kind
€ 200,00 (10 lessen)

Samenspelles kinderen

Samenspelcursus voor jonge kinderen, waarbij ze naast hun individuele muziekles leren samen spelen.  

De Muziekschool van Scholen in de Kunst heeft verschillende groepslessen samenspel voor beginnende, jonge muzikantjes. In deze muziekles voor kinderen van 7 tot 10 jaar wordt spelenderwijs samen muziek gemaakt. Je volgt de groepsles altijd náást de individuele lessen op je eigen instrument. Voor beginnende violisten en cellisten is er een aparte groepsles.

Je kind ontwikkelt in deze cursus van tien lessen het innerlijk gehoor. Hierdoor leren ze beter luisteren en samen muziek maken. Ook leert je kind de basiselementen maat, ritme, melodie, klankvoorstelling en vorm. Dat maakt deze groepsles tot de ideale aanvulling op de individuele muziekles.

In de eerste lessen leren de kinderen de muziek beter begrijpen door liedjes, motorische oefeningen en afwisselende spelletjes. Een echte ervarings-les dus, vol zang en vrolijke beweeg- en klapspelletjes. Wat later in de cursus pakken we het instrument erbij.

De aanpak is niet prestatiegericht; het gaat om het ervaren. Hierdoor, en door de gezellige sfeer, is er speelplezier, ontstaan er vriendschappen en krijgen eigen ideeën van de leerlingen aandacht. Het stimuleert de liefde voor muziek, het enthousiasme voor samenspel en het sociale vermogen. De docenten delen opnames en filmpjes zodat jij, als ouder, je kind ook thuis goed kunt begeleiden. Deze bijzondere aanvulling op de individuele muziekles zorgt ervoor dat je kind zich breed ontwikkelt tot een complete musicus in de dop.

Samenspellessen zijn gratis bij een jaarcursus muziek individueel bij de Muziekschool. Heeft jouw kind les bij een andere muziekschool in Amersfoort, Soest of Leusden? Dan is in veel gevallen deze les ook gratis. Neem contact op met de klantenservice

Onze docenten

Klaske de Haan

Meer info

Klaske de Haan

Martine Belderok

Meer info

Martine Belderok

‘Klarinet spelen met uitdaging en plezier’

Achtergrond

Achtergrond  
•  Martine studeerde klarinet bij Sjef Douwes, Harmen de Boer, Eric Hoeprich en Hans Deinzer  
•  Sinds haar afstuderen speelt ze in diverse landelijke orkesten en ensembles 
•  Bij de radio-orkesten werkte Martine ook bij de afdeling educatie en volgde ze de opleiding creative music making, een belangrijke inspiratiebron voor het lesgeven 
•  Martine is sinds 1999 docent klarinet bij Scholen in de Kunst. Ze begeleidt daarnaast de blazersplusklas 
•  Ook geeft ze les bij BASIS op het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Een programma voor instrumentaal aanvangsonderwijs 

Als docent
‘Voor mij is docent-zijn een mooi en kunstzinnig beroep. Samen muziek maken staat centraal, de klarinet is daarbij het middel. Als docent kan ik de leerlingen begeleiden bij het vormgeven van hun leerpad. Het doel is te ontdekken wat je leuk vindt en te leren waar je goed in bent. Dat wat leeft in jou, mag tot uitdrukking komen en zich ontwikkelen.’  

Creativiteit in muziek
‘Ik zie leren niet als een lineair proces; via de muziek ontwikkelt zich een individueel leerpad. Met de beginnende jonge leerling start ik graag auditief, om daarna spelenderwijs ook het notenschrift te gebruiken. De Kodály-filosofie is daarbij een van mijn inspiratiebronnen, je leert klankrelaties en ritmes herkennen. Ik maak in mijn lessen gebruik van spelletjes en creatieve opdrachten. De leerling leert het instrument bespelen door bladmuziek te gebruiken, maar ook door zelf liedjes te maken en te improviseren. Improviserend maak je gebruik van dat wat je al kan en weet, en maak je tegelijkertijd nieuwe zinnen en een eigen muzikaal verhaal. Het gaat om ‘spelen’ met melodieën en ritmes: we draaien een liedje om, we veranderen de toonsoort of het ritme. Zo leer je dat muziek geen vast gegeven is, maar een levende taal.’  

Repertoire
‘Mozart, Klezmer, Scott Joplin… Het fijne van klarinetspelen is dat je zo’n fantastisch breed repertoire tot je beschikking hebt! Er is altijd wel iets dat aansluit bij je niveau en smaak. Vooral voor de gevorderde leerling is het interessant om steeds meer thuis te raken in het omvangrijke repertoire dat voor de klarinet geschreven is.’ 

Samenspelen
‘Klarinet leren spelen doe je alleen, maar vooral ook samen. Het liefst zou ik met alle leerlingen vanaf het begin willen samenspelen. Vaak zie je de kinderen juist tijdens een samenspeelproject groeien in hun spel. Het fijne van Scholen in de Kunst is dat er voor verschillende leeftijden en niveaus ensembles en orkesten zijn. Ik stuur leerlingen hier dus graag naar toe. En als je dan echt nog meer verdieping wilt, is er op de zaterdag de School voor Talent.’ 

Wat verwacht je?
‘Ik hoop altijd dat leerlingen echt zin hebben de klarinet te leren bespelen. Als er plezier is, leer je gewoon het meest! Ik verwacht dat ze trouw naar les komen en dat de leerlingen met regelmaat oefenen. In het begin is het prettig als ouders van de jongste leerlingen aanwezig zijn bij de lessen. Op die manier kunnen zij thuis helpen, de kinderen uitnodigen om te spelen, en soms zelfs samen iets aan het musiceren doen.’ 

Geluksmomentjes…
‘Ik word heel blij als een leerling met ideeën komt: ‘Mag ik de voorspeelavond organiseren?’ En: ‘Ik wil graag dát stuk spelen!’ Of: ‘Zó vind ik dit niet mooi klinken, maar zo wel.’ En als ik voel dat muziek gedeelde passie is.’

Juliëtte van Capelleveen

Meer info

Juliëtte van Capelleveen

‘Muziek heeft iets magisch’

Achtergrond

Achtergrond
• Juliëtte studeerde piano bij Jacques Hendriks en Arthur Hartong aan het Conservatorium in Arnhem.
• Sinds 1992 geeft ze pianoles bij Scholen in de Kunst.
• Behalve piano speelt Juliëtte altsaxofoon. Met een Amsterdamse muziektheaterband treedt ze op voor achterstandsscholen en buurtfestivals.
• Juliëtte verdiept zich in methodiek en leert hoe ze elementen uit de Kodály methode kan integreren in de instrumentale les.

Als docent
‘Ik zie mijzelf als sturend, ik onderzoek welke muziek de leerling leuk vindt en wil spelen. Hoewel ik op deze manier dus vaak niet met een vaste methode werk, heb ik wel een lijn in gedachte die voor een bepaalde leerling nodig is om zich specifieke technische en muzikale vaardigheden eigen te maken. Vroeger had ik een patroon in mijn hoofd: als je vier jaar speelt, moet je daar en daar zijn. Daar ben ik gelukkig vanaf, iedereen werkt in zijn eigen tempo. Dat geeft veel rust!’

Methode
‘De laatste jaren ben ik me gaan verdiepen in elementen van de Kodály methode, dat heeft me veel energie en nieuwe impulsen gegeven. Creatief omgaan met het materiaal, bij jonge kinderen niet werken met boeken, maar met losse liedjes. We hebben een liedje, we maken er tekst en bewegingen bij, die we uitvoeren terwijl we het liedje zingen en zo verankert het zich in het geheugen. Alle elementen die nodig zijn om het liedje te kunnen spelen oefen je zo op een speelse manier. Als we dan achter de piano zitten is alles al gekend.’

Repertoire
‘Als mijn leerlingen verder zijn, komen ze met eigen stukken. Op een bepaalde leeftijd willen ze bijna allemaal zingen en popnummers begeleiden. Geweldig, zonder gêne, dat ontroert me. Juist het je kunnen uiten is waar ik het voor doe. Op dit moment spelen ze bijvoorbeeld allemaal Yann Tiersen en Einaudi, van die simpele minimal-achtige muziek - pubers vinden dat heerlijk, lekker motorisch, blijven hangen op akkoorden. Op een gegeven moment zien ze de beperking en sluis ik er weer wat Chopin tussendoor. Zo probeer ik de puberteit te overbruggen. Daarna gaan we hard aan de slag met het 'echte werk', zodat ze een goede basis hebben als ze na de middelbare school gaan studeren.’

Studeren
‘In de beginfase zijn ouders belangrijk, ze moeten liefst een vast moment op de dag kiezen en mee studeren. Je hoeft er niet altijd naast te zitten, maar wel in buurt, zodat je kan zeggen: “Dat klonk leuk, doe dat nog eens.” Vooral ondersteunend en niet corrigerend. Vroeger verwachtte ik dat mijn leerlingen thuis veel studeerden en was ik chagrijnig als het tegenviel. Dat heb ik losgelaten. Ik werk gewoon keihard in de les en dan zie ik wel. Soms hebben ze het gewoon heel druk, of geen zin. Toen ik thuis een zoon met een instrument had, zag ik pas hoe dat ging. Dan waren we een weekend weg en was de week alweer voorbij. Maar als het bij een leerling structureel wordt, dan zeg ik wel dat het misschien tijd is om iets anders te doen.’

Geluksmomentjes…
‘Als ik zelf heel geïnspireerd ben en een leerling voelt dat, waardoor een enorme creatieve werklust ontstaat. Of juist andersom, als een leerling heel geïnspireerd is. Dan heeft muziek iets magisch.’


Annemieke IJzerman

Meer info

Annemieke IJzerman

‘Het gevoel overbrengen dat ik zelf heb als ik speel’

Achtergrond

Achtergrond
● Annemieke studeerde harp bij Erika Waardenburg aan de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht. Ze vervolgde haar harpstudie bij Fabrice Pierre aan het CNSMD in Lyon in Frankrijk. 
● Ze geeft sinds 2004 harples bij Scholen in de Kunst.
● Annemieke combineert lesgeven met een actieve uitvoeringspraktijk. Ze remplaceert in de beroepsorkesten, geeft soloconcerten en speelt kamermuziek met verschillende ensembles. Ze werkt als harpiste ook graag samen binnen andere disciplines zoals dans en theater. 

Als docent
‘Enthousiast, gedreven, gepassioneerd, volgens mij zijn dat de woorden die bij mij passen. Ik houd van mijn vak, ik houd van de muziek en van het instrument. En ik vind het mooi mensen te zien leren: iemand komt blanco binnen en heeft zich na een half jaar al zoveel eigen gemaakt. Dat zelfvertrouwen, de overwinning – echt iets kunnen op de harp. Als docent ben ik gedegen en gestructureerd, en vind ik het tegelijkertijd belangrijk een sfeer te creëren waarin ruimte is om te ontdekken. Behalve kinderen heb ik ook volwassenen op les die ineens tijd en middelen hebben om een oude droom in vervulling te laten gaan.’ 

Stapjes
‘Ik wil mijn leerlingen de liefde voor muziek meegeven. Ik wil dat ze het gevoel leren kennen dat ik zelf heb als ik speel en als ik samen met anderen muziek maak. Hetzelfde ritme voelen, met elkaar iets maken: een crescendo, of juist mooi zacht spelen. Dat bereiken is al heel wat: al die stapjes die je zet, de noten, het ritme, de vingerzetting - op welk niveau je ook speelt, dat moet eerst. Als leerlingen het plezier eenmaal ervaren, zien ze ook dat dingen leuker en beter worden als je ervoor werkt, dat je dan echt iets bereikt.’  

De les
‘Ik gebruik verschillende methodes en heb ook een eigen leergang ontwikkeld. Bij kinderen begin ik altijd auditief. We zingen iets en kijken of we dat kunnen spelen. Het muzikale voorstellingsvermogen ontwikkelen we al doende en koppelen we aan speeltechniek en het notenschrift. Omdat de lessen individueel zijn, kiezen we repertoire op basis van persoonlijke voorkeuren. Mijn les heeft een duidelijke structuur. We beginnen met techniek, we doen iets nieuws en we herhalen het oude. Tijdens de les speel ik ook altijd samen met de leerling, met het oog op het plezier dat dat geeft en om de cadans van een stuk over te brengen. Elk jaar organiseren we met de harpdocenten een groot samenspeelproject. Een harporkest van 25 harpen, van alle leeftijden en alle niveaus. Ontzettend leuk!’ 

Oefenen
‘Ik verwacht inzet van leerlingen. Ik geef ze mee dat een instrument leren beheersen meer is dan doen wat een docent je uitlegt. Je moet trainen, herhalen. Elke dag. Hoe jonger de kinderen, hoe belangrijker de rol van ouders hierbij is. Het eerste jaar naast het kind zitten en af en toe aanmoedigen: “Goh zou je dat nog eens willen spelen?” Elke dag een moment vinden om te spelen en te herhalen.’ 

Geluksmomentjes…
‘Die zitten in van alles. De kwartjes die ik zie vallen bij een leerling: “Oh, gaat het zó! Die twee noten zijn sámen!” De kleine inzichten. De progressie die een leerling maakt. De magie van een mooi ritenuto. Dat we samen echt muziek kunnen maken.’

Toon meer docenten