Tekenen & schilderen, 12 - 20 jaar

Tekenen & schilderen, 12 - 20 jaar

Van portret tot strip, van stilleven tot het maken van een affiche, in deze cursus draait het om tekenen en schilderen. Er is veel ruimte voor eigen werk, waar jouw fantasie en verbeelding alle ruimte krijgt.


In deze cursus leer je alles over tekenen en schilderen. Er is ruimte om te experimenteren met materialen en technieken zoals acryl, fotocollage, linosnede en zelfs olieverf. Een gezamenlijk bezoek aan een expositie zorgt voor extra inspiratie.

Je sluit het cursusjaar af met een expositie, samen met de andere jongeren die een beeldende cursus doen bij Scholen in de Kunst.


Aanbod > Tekenen & schilderen, 12 - 20 jaar

Docenten voor deze cursus

Erwin van Zijl

Annemieke van den Abbeele

Dorette Giling

Erwin van Zijl

‘Een eigen verhaal kwijt kunnen’

Achtergrond
• Erwin studeerde in 1986 af als eerstegraads docent aan de Hoge School voor Beeldende Kunst Utrecht.  
• Sinds 2003 is hij verbonden aan Scholen in de Kunst, op dit moment verzorgt hij cursussen voor jongeren en volwassenen.
• Vanuit zijn eigen atelier werkt Erwin als beeldend kunstenaar.
• Daarnaast heeft hij altijd op verschillende plekken lesgegeven en workshops verzorgd voor alle leeftijden in verschillende technieken. 

Als docent
‘In de loop van de jaren ben ik me meer coach gaan voelen dan docent. Mijn manier van lesgeven is minder schools geworden en ik geef meer individueel uitleg. Cursisten hebben vaak een helder idee over wat ze kunnen en willen. Ook bij de jongeren geef ik vaak tips en techniek toegespitst op het werk van de persoon. Ik heb wel een achterliggend doel: wat je ook doet, ik coach iemand om dat zo optimaal mogelijk te doen. Maar mensen komen voor hun ontspanning, dus ik kan niet te veeleisend zijn.’ 

De les
‘Ik werk vaak thematisch, of ik geef opdrachten waar je verschillende kanten mee op kan. Op basis daarvan overleggen we. Wat willen de cursisten zelf? Kunnen we gemeenschappelijkheid creëren in alles wat kan? Ik vind het leuk de verbeelding te stimuleren, mensen te motiveren een verhaal te vertellen met hun werk - het communicatieve aspect van kunst. De creativiteit spreek ik aan door ze verschillende mogelijkheden te laten uitproberen. Daarbij laat ik veel voorbeelden zien, soms neem ik een hele stapel boeken mee.’  

Sfeer
‘Er wordt hard gewerkt. Mensen kijken regelmatig naar elkaars werk. En vooral bij de jongeren wordt veel gelachen. Het is echt een sociaal gebeuren. Er is eigenlijk altijd een goede stemming - dat is belangrijk. De sfeer is absoluut niet competitief. We proberen wel om eens in de zoveel tijd toe te werken naar een tentoonstelling waar we gezamenlijk een bepaald niveau willen neerzetten. Dan helpen mensen elkaar een handje.’ 

Geluksmomentjes…
‘Als iedereen lekker aan het werk is en het naar zijn zin heeft. Of als cursisten zelf trots zijn op wat ze doen. En als een cursist echt op onderzoek uit gaat; zich niet per se aan de opdracht houdt, maar gaat associëren. Dan zie ik dat iemand er een eigen verhaal in kwijt kan, heel mooi!’

Annemieke van den Abbeele

‘Trots met iets naar huis gaan’

Achtergrond
• Annemieke haalde haar diploma 1e graad docent tekenen en schilderen aan de Hoge School voor de Kunsten Utrecht.
• Ze is sinds 2003 verbonden aan Scholen in de Kunst.
• Naast het lesgeven werkt Annemieke als beeldend kunstenaar. 

Als docent
‘Ik houd veel van lesgeven en ben goed in het enthousiasmeren van een groep. Ik probeer van de cursisten een hechte club te maken, zodat een veilige sfeer ontstaat. Vandaaruit wil ik mijn leerlingen bijbrengen dat het beeld dat je van jezelf en je mogelijkheden hebt, de basis is van wat je gaat doen. Als je denkt: Oh nee, het wordt helemaal niks, dan breng je dat gevoel in je werkstuk. Iedereen kan wat maken, maar je moet wel iets overwinnen en denken: Zo, dit ga ik eens even doen!’  

De les
‘Heel intuïtief help ik leerlingen verder. Ik reik ze nieuwe dingen aan, laat ze kennismaken met verschillende materialen en zeg als iets niet werkt. Meestal bespreek ik individueel werk hardop terwijl ik naast iemand sta, in de hoop dat de anderen ook wat oppikken. Als we iets nieuws gaan doen, is demonstreren voor mij een belangrijk hulpmiddel. Verder heb ik een enorm beeldarchief dat ik kan inzetten om ideeën en technieken over te brengen. Soms werken we gedurende een paar weken aan een project, soms duurt een opdracht maar één les. Daarbij wissel ik serieus werken af met vrolijke momenten, en geef ik leerlingen naast pittige opdrachten ook werk dat met meer gemak aangepakt kan worden.’ 

Groene appel
‘Kinderen weten vaak niet wat ze precies willen leren, terwijl ze toch een verwachting hebben van de lessen. Dan is het goed te weten dat ik ze niet perfect leer tekenen. In de basiscursus laat ik ze vooral kennismaken met alle materialen. En ik zorg dat ze trots met iets naar huis kunnen gaan. Dus niet alleen werken voor de oefening.  

Als het aan hen ligt, zijn kinderen meestal snel klaar – daar begint mijn werk. Een groene appel wordt al gauw een appel die egaal groen is. Dus: “Jongens, we pakken geel, donkergeel, lichtgroen, hardgroen en blauw en daarmee maken we de groene appel. Let op: het steeltje moet in het gaatje en niet het gaatje op het steeltje. En kijk, de appel ligt op een tafel, met een kleedje en heeft een schaduw.” Dan zijn ze wel even bezig.’

Geluksmomentjes…
‘Als ik ervaar hoeveel ik terugkrijg van de kinderen. Ik geef een opdracht, daar gaan ze mee aan de slag en dan kunnen onvoorspelbare dingen gebeuren. Leerlingen vinden vaak heel andere oplossingen dan ik verwacht. Verrast worden, heerlijk!’  


Dorette Giling

‘Fantasie in banen leiden’

Achtergrond
• Dorette studeerde af aan de Amsterdamse Academie voor Beeldende Vorming, eerstegraads docent tekenen en schilderen en volgde later bijscholing keramiek 
• Sinds 2009 geeft ze les bij Scholen in de Kunst. Behalve groepslessen begeleidt ze ook projecten op scholen in Amersfoort.
• In haar eigen atelier maakt Dorette voornamelijk toegepaste kunst, in opdracht en vrij werk: wandschilderingen voor kinderkamers en cafés, portretten, grafmonumenten en urnen.  

Als docent
‘Vaak zetten mensen zichzelf vast binnen bepaalde kaders. Ik wil hen inspireren daarbuiten te komen. Kinderen stimuleer ik hun fantasie te ontwikkelen, terwijl ik ze tegelijkertijd techniek leer. Ik wil ze meenemen in hun verbeelding, maar ook leren dat er technische keuzes gemaakt moeten worden waardoor een idee beter naar buiten komt. Ik laat ze ontdekken hoe ze verschillende materialen tot iets heel anders kunnen omvormen.’  

Sturen
‘Door mijn technische kennis komen kinderen verder met het verbeelden van hun fantasie. We maken bijvoorbeeld een zeebodem, met koraal van klei, en met vissen op stokjes die ze getekend en gelamineerd hebben. Dat gaat verder dan ze zelf kunnen bedenken, hun fantasie wordt in banen geleid. Soms moet ik wel duwen, want veel kinderen hebben de neiging snel klaar te staan. Dan doe ik iets voor, of laat ik voorbeelden zien. Ik heb denk ik het vermogen te zien waar kinderen gestuurd moeten worden.’ 

De les
‘Ik vind het prettig als kinderen gefocust zijn, als ze het goed oppikken en graag willen. Ik werk het liefst met een duidelijke opdracht, zodat het niet alle kanten opgaat. Na mijn uitleg werken leerlingen die opdracht uit, in een of meerdere lessen. Vaak is het prettig chaotisch: kinderen trekken van alles uit de kast. Dat is juist het leuke – dat kan hier!’  

‘Volwassenen hebben vaak een eigen plan. Dan ben ik ook coach, maar minder sturend. Soms geef ik ze ook opdrachten om even van het pad af te gaan, losser te komen, abstracter te kijken. Leren meer te durven - dat speelt vaak bij volwassenen.’ 

Geluksmomentjes…
‘Als mijn leerlingen in een flow komen, zich er helemaal in verliezen – ongeacht of het kunstwerk nou goed wordt of niet. En als ik merk dat kinderen totaal opgaan in een beeldende wereld, dat ze met hele fantasieverhalen komen als ik vraag wat ze gemaakt hebben.’